Νέος Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού ο Γιώργος Δημοσθένους.

Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας διόρισε σήμερα, στα πλαίσια διορισμού του νέου Υπουργικού Συμβουλίου, τον Γιώργο Δημοσθένους, ακαδημαϊκό - αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου Frederic, νέο Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού, στη θέση του Ανδρέα Δημητρίου.

Γιώργος Δημοσθένους, Υπουργός Παιδείας

Ο Γιώργος Δημοσθένους γεννήθηκε στην Πάνω Ζώδια το 1964. Σπούδασε Μηχανολόγος Μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Αθηνών όπου και κατέθεσε τη διδακτορική του διατριβή το 1996. Επιστρέφοντας στην Κύπρο εργοδοτήθηκε στο Frederic Institute of Technology όπου κατείχε τη θέση του αντιπρύτανη και του υπεύθυνου του τμήματος Μηχανικής. Είναι παντρεμένος και έχει ένα παιδί. (www.politis.com.cy)

Το νέο Υπουργικό Συμβούλιο

Όσα συμφώνησαν Συντεχνίες-Πρόεδρος

Πηγή : http://www.sigmalive.com/

Όσα συμφώνησαν Συντεχνίες-Πρόεδρος

Η αρχική ένταση μετατράπηκε σε σύνεση και ανανέωση του ραντερβού για την Τρίτη, 9 Αυγούστου.

• Έκτακτη εισφορά για όλους τους δημοσίους
• Μείωση κλιμάκων στους νεοεισερχόμενους
• Εισδοχή των νεοεισερχόμενων στο αναλογικό σύστημα συντάξεων
• Σχέδιο πάταξης της φοροδιαφυγής
• Το συνταξιοδοτικό τίθεται ως ζήτημα διαθρωτικής φύσης και όχι μόνο ως εξασφάλισης έκτακτων εσόδων για το κράτος

Η συνάντηση της Πέμπτης στο Προεδρικό μεταξύ Προέδρου Χριστόφια-Συντεχνιών και του απερχόμενου υπουργού Οικονομικών χαρακτηρίστηκε από δύο βασικά στοιχεία: (α) την ένταση που παρατηρήθηκε σε διάφορα διαστήματα κατά τη διάρκεια της συζήτησης και (β) από την σύγκλιση που καταγράφηκε με το τέλος του διαλόγου και την ανανέωση του ραντεβού για την Τρίτη (9 Αυγούστου).

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε συγκεκριμένο έγγραφο ενώπιόν του, το οποίο αποτέλεσε τη βάση της συζήτησης με τους εκπροσώπους των Συντεχνιών. Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων κατέθεσαν τις δικές τους θέσεις. Σημαντικό είναι το γεγονός πως Πρόεδρος και Συντεχνίες συμφώνησαν πως η σημερινή οικονομική συγκυρία στην Κύπρο απαιτεί έκτακτα και δραστικά μέτρα και πως ότι συζητείτο προ 11ης Ιουλίου δεν είναι αρκετό.

Σε αυτό το πλαίσιο έχει συμφωνηθεί πλαίσιο δράσης που αφορά τους νεοεισερχομένους στη δημόσια υπηρεσία και προνοεί τη μείωση των κλιμάκων εισδοχής για όλους κατά δύο βαθμίδες, ως επίσης και τη συνεισφορά τους στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων μέσω εισδοχής τους στο αναλογικό σύστημα συντάξεων. 

Σημαντικό σημείο το οποίο επίσης έχει συμφωνηθεί είναι η έκτακτη εισφορά των δημοσίων υπαλλήλων, η οποία δύναται να αποφέρει στο κράτος πέραν των 100 εκ. ευρώ κάθε χρόνο. Το συγκεκριμένο μέτρο διαφοροποιείται σημαντικά μετά τα γεγονότα της 11ης Ιουλίου, αφού πολύ πιθανόν οι εισφορές να αφορούν όλους τους δημοσίους υπαλλήλους και όχι αυτούς με μισθούς πάνω από 1.500 ευρώ, όπως ήταν η αρχική σκέψη.

Την ίδια ώρα συζητείται η κατάρτιση ενός σχεδίου πάταξης της φοροδιαφυγής, με σημαντικό στοιχείο που τίθεται στο τραπέζι των συνομιλιών Προέδρου-Συντεχνιών τη δημιουργία τεκμηρίου απόδειξης και κρατικού μηχανισμού που θα εξετάζει τα δηλωμένα έσοδα των πολιτών σε συνάρτηση με την περιουσία τους. Για παράδειγμα γιατρός που διαθέτει αυτοκίνητα πολυτελείας, μεγάλη οικία και σκάφος δεν θα μπορεί να δικαιολογεί μισθό της τάξης των 2.000 ευρώ.

Μεγάλη συζήτηση προκύπτει και για το συνταξιοδοτικό. Για το συγκεκριμένο θέμα τονίζεται –από άτομα που βρέθηκαν στη σύσκεψη της Πέμπτης- ότι δεν συζητείται για επίλυση των δημοσιονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα η Κύπρος, αλλά για εξασφάλιση της βιωσιμότητας του ΤΚΑ. Σημειώνεται πως συζητείται η μείωση των συνταξιοδοτικών παροχών μέσω πιο δίκαιου συστήματος καταβολής τους από το κράτος. Για παράδειγμα να μην καταβάλλεται σύνταξη βάσει του τελευταίου μισθού ενός δημοσίου υπαλλήλου αλλά βάσει του μέσου όρου των μισθών του εργαζομένου.

Η συνέχεια της συζήτησης θα δοθεί με ολοήμερη σύσκεψη την Τρίτη μεταξύ του νέου υπουργού Οικονομικών, Κίκη Καζαμία και των Συντεχνιών στο Υπουργείο. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας Συντεχνίες και υπουργός θα μεταβούν στο Προεδρικό και σε περίπτωση συνολικής συμφωνίας το πακέτο που θα προκύψει θα «πάει» την Τετάρτη στο Υπουργικό Συμβούλιο για έγκριση.

Τις επόμενες ημέρες και έως την Τρίτη το επιτελείο του Υπουργείου Οικονομικών θα επεξεργαστεί τις προτάσεις Συντεχνιών και Προέδρου Χριστόφια και θα ενημερώσει τον νέο υπουργό Οικονομικών, προκειμένου να προετοιμαστεί το έδαφος για τη μαραθώνια διαβούλευση της Τρίτης.
 

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προήδρευσε σύσκεψηςμε τις συνδικαλιστικές οργανώσεις για την οικονομία

Εποικοδομητικές οι συντεχνίες στο Προεδρικό

Πηγή : Εφημερίδα ΧΑΡΑΥΓΗ http://www.haravgi.com.cy

Εποικοδομητικές οι συντεχνίες στο Προεδρικό

03-08-2011

 

Mε εισηγήσεις και προτάσεις που θα επιλύουν όχι μόνο τα διαρθρωτικά προβλήματα και κύρια το συνταξιοδοτικό, αλλά και μέτρα που θα βοηθήσουν την οικονομία στη δύσκολη αυτή καμπή που διάγουμε θα μεταβεί την ερχόμενη Πέμπτη στο Προεδρικό Μέγαρο το συνδικαλιστικό Κίνημα.

Οπως αναφέρεται σε επίσημη ανακοίνωση, στο επίκεντρο της συνάντησης με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις ΠΑΣΥΔΥ, ΠΕΟ και ΣΕΚ θα βρεθεί το πακέτο των οικονομικών μέτρων. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες της εφημερίδας μας οι συντεχνίες σε συνεργασία με τους αναλογιστές τους προέβηκαν σε διάφορα σενάρια τα οποία θα εξασφαλίσουν αξιοπρεπείς συντάξεις, διαφύλαξη των ωφελημάτων των εργαζομένων και βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος, χωρίς την ίδια ώρα να θέτουν σε κίνδυνο τα δημόσια οικονομικά.

Συγκεκριμένα τα σενάρια που επεξεργάστηκαν οι συντεχνίες μειώνουν δραστικά το κόστος της κυβέρνησης περιορίζοντάς το στο 2% του ΑΕΠ μέχρι το 2055 που είναι και το ζητούμενο. Σύμφωνα με την έκθεση του ανεξάρτητου οίκου Μουχάνα οι καθαρές δαπάνες της κυπριακής δημοκρατίας θα ανέλθουν στο 5.2% το 2059 από το 2.8% που είναι σήμερα, εάν συνεχιστούν οι πρακτικές των τελευταίων χρόνων. Ο οίκος στη συνέχεια προέβηκε σε διάφορες εισηγήσεις ώστε το 5.2% να μειωθεί στο 2,1%, οι οποίες συμπεριλήφθηκαν στο πακέτο μέτρων που συμφωνήθηκε μεταξύ κυβέρνησης και κομμάτων.

Οι συντεχνίες ανέλυσαν τις εισηγήσεις του Μουχάνα με τους αναλογιστές τους και με κάποιες διαφοροποιήσεις το κόστος του ποσοστού μειώνεται στο 2% του ΑΕΠ μέχρι το 2055.

Να σημειώσουμε ότι ΠΕΟ και ΣΕΚ έχουν αναθέσει σε ξεχωριστούς αναλογιστές την επεξεργασία προτάσεων για επίλυση των προβλημάτων, οι οποίοι κατέληξαν σε πανομοιότυπα σενάρια.

Οι νέες προτάσεις

Οπως επισημάνθηκε στη «Χ» ΠΕΟ και ΣΕΚ έχουν διαφορετική προσέγγιση για επίλυση του συνταξιοδοτικού από την ΠΑΣΥΔΥ ωστόσο όλα θα τεθούν επί τάπητος την ερχόμενη Πέμπτη.

Συγκεκριμένα:

- Οι συντεχνίες φαίνεται να συμφωνούν με την εισδοχή των νεοεισερχομένων στο Ταμείο συντάξεων των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όπως οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα.

- Οσον αφορά στην πρόταση που περιέχεται στο πακέτο μέτρων για αναπροσαρμογή του ποσοστού συνεισφοράς στο ταμείο για χήρες και ορφανά από 0.75% σε 2%, η μελέτη των συντεχνιών περιορίζει το ποσοστό στο 1.75%.

- Επίσης, οι συντεχνίες φαίνεται να αποδέχονται την κατάργηση της αυτόματης αναπροσαρμογής των υφιστάμενων συντάξεων στην περίπτωση καταβολής γενικών αυξήσεων στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων.

- Σύμφωνα με τα σενάρια που επεξεργάστηκαν οι συντεχνίες ο υπολογισμός της σύνταξης και του εφάπαξ να γίνεται τους τελευταίους 24 μήνες και όχι τους τελευταίους 30 όπως περιέχεται στο πακέτο των μέτρων.

- Τα σενάρια των συντεχνιών υιοθετούν την πολιτική να γίνεται μόνο μια πρόσληψη ανά τέσσερις αφυπηρετήσεις, ώστε μέχρι το 2015 να μειωθεί κατά 5000 ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων.

- Παράλληλα, συμφωνούν με την κατάργηση των κενών θέσεων στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα οι οποίες δεν κρίνονται απαραίτητες.

Ημικρατικοί οργανισμοί

Για την επίλυση των προβλημάτων της οικονομίας δεν επείγονται μόνο τα κόμματα αλλά και οι συντεχνίες οι οποίες αγωνιούν για το μέλλον του τόπου και το επιδεικνύουν έμπρακτα παρ’ όλον ότι κάποια κόμματα τις παρουσιάζουν ως το κακό αγκάθι της οικονομίας και συχνά πυκνά τις θέτουν στο στόχαστρο των επικρίσεών τους.

Οι εισηγήσεις των συντεχνιών δεν περιορίζονται μόνο στην επίλυση του συνταξιοδοτικού προβλήματος, αλλά έχουν και εισηγήσεις για την πρόταση κατάργησης κάποιων ημικρατικών οργανισμών που έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους, όπως ο κυπριακός Οργανισμός Γάλακτος, το Συμβούλιο Ελαιοκομικών Προϊόντων και το Συμβούλιο Πατατών.

Οπως επεσήμανε στην εφημερίδα μας την περασμένη βδομάδα ο Γ.Γ. της ΣΗΔΗΚΕΚ-ΠΕΟ Αντώνης Νεοφύτου, είναι εφικτή η υλοποίηση της πρότασης για κλείσιμο των εν λόγω οργανισμών, όμως, σημείωσε, θα πρέπει να ετοιμαστεί σχέδιο για ομαλή μετάβαση των αρμοδιοτήτων τους (ήδη η ΣΗΔΗΚΕΚ έχει σχέδιο) και θέτει τέσσερις προϋποθέσεις: να μην επηρεαστούν αρνητικά οι γεωργοκτηνοτρόφοι, να μην χαθούν ευρωπαϊκά κονδύλια, να αποφευχθεί το ενδεχόμενο επιβολής κυρώσεων από την Ε.Ε. και να μην θυματοποιηθούν οι εργαζόμενοι.

Εκτακτα μέτρα λόγω Μαρί

Επίσης, λόγω της τραγικής εξέλιξης στο Μαρί, οι συντεχνίες δεν είναι αρνητικές αλλά συζητούν επιπλέον έκτακτη εισφορά των εργαζομένων στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, καθώς και αύξηση στο 35% αντί στο 30% του συντελεστή του φόρου εισοδήματος  για εισόδημα 70.000 ευρώ και άνω. Στην περίπτωση, σημειώνεται, που γίνει αποδεκτή η εισήγηση για την έκτακτη εισφορά, απαραίτητη προϋπόθεση είναι κατ’ αναλογία συνεισφορά του πλούτου καθώς και των τραπεζικών οργανισμών.

Αβέρωφ Νεοφύτου, Νικόλας Παπαδόπουλος και Αποκοπές Δημοσίων Υπαλλήλων από τις απολαβές τους και συνταξιοδωτικά ωφελήματα!

Τα τελευταία 2 χρόνια, Αβέρωφ Νεοφύτου και Νικόλας Παπαδόπουλος, βάλθηκαν να μας πείσουν ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν συνεισφέρουν ΤΙΠΟΤΑ στο ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων , αποτελούν την αιτία δημιουργίας της οικονομικής κρίσης και ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα είναι ο λόγος που θα "καταρρεύσει" η οικονομία της Κύπρου.

• Έπεισαν το λαό ότι οι δημόσιοι Υπάλληλοι δεν συνεισφέρουν ΤΙΠΟΤΑ στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων : Αυτές είναι οι αποκοπές από τις απολαβές μας ! 4,5 % των απολαβών των δημοσίων Υπαλλήλων πάει στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και στο Ταμείο Χήρων και Ορφανών.

• Έπεισαν το λαό ότι οι δημόσιοι Υπάλληλοι λαμβάνουν διπλές και τριπλές πλουσιοπάροχες συντάξεις! Διπλές και τριπλές συντάξεις λαμβάνουν καμιά 100 άτομα και συμφωνούμε απόλυτα να σταματήσουν ΑΜΕΣΑ. Τώρα πως μπορεί να θεωρηθεί πλουσιοπάροχη η σύνταξη των 2300 ευρώ , που λαμβάνει ένας διευθυντής δημοτικής εκπαίδευσης μετά από 40 χρόνια εργασίας, ΜΟΝΟΝ αυτοί οι δύο γνωρίζουν. Ορίστε ο τρόπος υπολογισμού της σύνταξης και του ΕΦΑΠΑΞ των δημοσίων υπαλλήλων.

"Το σπάταλο κράτος"

Μιλάνε διαρκώς για το σπάταλο κράτος, το οποίο επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό με την αύξηση του κρατικού μισθολογίου. Ποιος δημιούργησε αυτό το σπάταλο κράτος κύριε Νεοφύτου και κύριε Παπαδόπουλε; Δεν είναι η δική σας κυβέρνηση κύριε Νεοφύτου που για εξυπηρέτηση μικροκομματικών σκοπιμοτήτων αύξησε των αριθμό των Δημοσίων Υπαλλήλων ; Δεν είναι η κυβέρνηση του πατέρα σας κύριε Παπαδόπουλε που συνέχισε αυτή την πολιτική; Δεν είναι η κυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια που σταμάτησε και μείωσε τις προσλήψεις στο Δημόσιο; Ποιος δημιούργησε αυτό το σπάταλο και "υδροκέφαλο" κράτος κύριοι;

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο....



ΕΣΤΗΣΑΝ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΤΟΝ ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ

Πηγή :http://www.gnomionline.com.cy

ΣΚΛΗΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟ – ΠΡΌΚΛΗΣΗ ΜΕ ΠΛΑΤΕΣ ΓΙΑ ΦΟΡΟΑΠΟΦΥΓΗ ΚΑΙ ΦΟΡΟΚΛΟΠΗ

 

Για ''πλάτες'', ''φοροδιαφυγή'', ''φοροαποφυγή'' και ''φοροκλοπή'', σε σχέση με κατάθεση πρότασης νόμου στην Βουλή για ειδικό διακανονισμό φορολογικών οφειλών, κατάγγειλε τον αναπληρωτή πρόεδρο του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου, ο Γ.Γ. της ΠΑΣΥΔΥ Γλαύκος Χατζηπέτρου, μιλώντας στο Εκτακτο Παγκύπριο Συνέδριο της οργάνωσης. Ο  κ. Χατζηπέτρου είπε ότι παρόμοια πρόταση νόμου, την οποία υιοθέτησε η Βουλή, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου έκρινε ότι βρίσκεται σε αντίθεση και είναι ασύμφωνος προς τις διατάξεις του Συντάγματος.

Ανέφερε ότι σύμφωνα με την Γενική Ελέγκτρια της Δημοκρατίας, ''τα καθυστερημένα φορολογικά και άλλα έσοδα του κράτους που υπερβαίνουν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ, εκ των οποίων τουλάχιστον, πέραν του 60% είναι εισπράξιμα''.

Η πρόταση, σημείωσε, προέρχεται από τον κ. Αβέρωφ Νεοφύτου και τα επιχειρήματα από τον κ. Αβέρωφ Νεοφύτου.

''Είχε πει ότι υπό τις περιστάσεις είναι δίκαιη αυτή η πρόταση γιατί αυτά τα χρήματα δεν θα πληρωθούν ποτέ. Κι εμείς υποδείξαμε ότι παρόμοια πρόταση με την ίδια κατηγορία ανθρώπων είχε προωθηθεί και το 2007 και μάλιστα η Βουλή το ψήφισε σε νόμο. Ο τότε Πρόεδρος Παπαδόπουλος προς τιμή του, έκαμε αναφορά στο Ανώτατο Δικαστήριο και η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου είπε ομόφωνα είναι αντισυνταγματικός γιατί δημιουργεί αυθαίρετη διάκριση σε βάρος των νομιμοφρόνων πολιτών του τόπου και υπέρ εκείνων που παρανομούν'', εξήγησε.

Αυτό τα λέει όλα και απαντά και σε ένα άλλο θέμα, την φοροαμνηστεία, συνέχισε, που έγινε το 2003 ή 2004 όταν μέσα σε μια νύκτα παρουσιάστηκαν τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ και το κράτος θα έπρεπε να είχε εισπράξει 1,4 δις φόρο.

''Φαντάζεστε που θα ήταν η οικονομία; Αρα το πρόβλημα είναι οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων ή η μεγάλη φοροαπάτη και φοροδιαφυγή που υπάρχει σε αυτόν τον τόπο;'', διερωτήθηκε.

Σημείωσε ότι ''πληρώνουν με βάση δεδομένα που υπήρχαν το 2002 διότι με ρητή διάταξη του νόμου θεωρούνται ως απαράβατα αυτά τα στοιχεία''.

Ανέφερε ότι ''με βάση την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και εκείνος ο νόμος ήταν παράνομος και πρέπει η Βουλή να προβληματιστεί και να προχωρήσει σε όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα για να αξιοποιηθούν εκείνα τα στοιχεία και να πληρώσει ο κάθε ένας όσα του αναλογούν''.

Η κρίσιμη εβδομάδα χειραγώγησης της κυπριακής κοινής γνώμης

Πηγή  : http://www.truerespect.com.cy

Την εβδομάδα 11 – 18 Ιουλίου στη Κύπρο, τα ΜΜΕ στη συντριπτική πλειοψηφία τους κινήθηκαν στη γραμμή (συνειδητά ή ασυνείδητα, στρατηγικά ή αυθόρμητα, δεν είναι του παρόντος) διατάραξης της επικοινωνιακής ισορροπίας σε βάρος του κυβερνώντος κόμματος και του Κύπριου προέδρου Χριστόφια. Με άλλα λόγια δημιουργήθηκε καταχρηστικά δυσμενές πολιτικό κλίμα για ΑΚΕΛ και Χριστόφια, εξαιρετικά δυσμενέστερο αυτού που καθεαυτή η έκρηξη στο Μαρί εξ’ αντικειμένου δημιουργεί. Ηταν μιά εβδομάδα χειραγώγησης της Κυπριακής κοινής γνώμης, με στόχο την παγίωση δυσμενούς επικοινωνιακής ισορροπίας εις βάρος Χριστόφια και ΑΚΕΛ, δηλαδή την αποδυνάμωση του ρόλου και εμβέλειάς τους με τρόπο μη αναστρέψιμο. Με κριτήριο την επικοινωνία υπήρξε πλήρης παραβίαση κάθε έννοιας δεοντολογίας. Οι τρόποι παρουσίασης/επικοινωνίας που καθολικά επικράτησαν την εβδομάδα 11 – 18 Ιουνίου δημιουργώντας το υπόβαθρο για μόνιμη διατάραξη της ισορροπίας σε βάρος ΑΚΕΛ και Χριστόφια, σε πολύ γενικές γραμμές συνίστανται στα ακόλουθα:

 

*Χρήση εσφαλμένων και παραπλανητικών όρων και/ή πληροφοριών.

*Πυροδότηση είτε της κοινωνικής ανασφάλειας είτε κοινωνικών εντάσεων/φορτίσεων.

* Απαξίωση ή υποτίμηση των εντεταλμένων θεσμικών οργάνων.

*Επικοινωνιακή νομιμοποίηση κατασκευασμένων και/ή εξωθημένων απόψεων ως αντιπροσωπευτικών της κοινής γνώμης

Σε ότι αφορά το πρώτο επίπεδο: Ωσάν να υπήρξε άτυπη συμφωνία του συνόλου των υψηλής επιρροής ΜΜΕ, όλα τα “στοιχεία” η διερεύνηση των οποίων αποτελεί αντικείμενο της επίσημης έρευνας που έχει ήδη ξεκινήσει για την έκρηξη στο Μαρί εμφανίστηκαν ως δεδομένα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η παρουσίαση της υπερθέρμανσης των εμπορευματοκιβωτίων και της πυρκαγιάς ως 100% υπαιτίων για την πρόκληση του τραγικού συμβάντος. Επίσης, ο υπερτονισμός της εγκληματικής αμέλειας ως επίσης 100% υπαίτιας για την μη απομάκρυνση των εμπορευματοκιβωτίων. ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν ισχυριζόμαστε ότι δεν ευθύνεται η πυρκαγιά για την έκρηξη, ούτε ότι δεν υπάρχει εγκληματική αμέλεια σε ότι αφορά την μη απομάκρυνση των εμπορευματοκιβωτίων. Ομως, το εάν η υπερθέρμανση και πυρκαγιά ευθύνονται στο 100% και αν η μη απομάκρυνση είναι 100% προϊόν εγκληματικής αμέλειας, θα αποδειχθεί μόνο μετά την διερεύνηση του όλου θέματος (δώστε ιδαιίτερη προσοχή στο ποσοστό 100%). Εχουμε λοιπόν ένα πρώτο στοιχείο/τεκμήριο κραυγαλέας χειραγώγησης υπό την έννοια ότι εμφανίζονται ως δεδομένα στοιχεία που μόνο κατόπιν έρευνας μπορούν να αποδειχθούν και εδραιωθούν.

Σε ότι αφορά το δεύτερο επίπεδο:  Αναρίθμητες φορές αναγράφηκε ή διατυπώθηκε η λέξη/όρος δολοφονία – δολοφονική, αναφορικά με την αμέλεια και τις ευθύνες. Επίσης, ο όρος διατυπώθηκε από πολλούς προσκεκλημένους στα τηλεοπτικά σχόλια ή στις σελίδες εφημερίδων εκπροσωπούντες κόμματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, δίχως τον παραμικρό δημοσιογραφικό σχολιασμό. Ο όρος είναι εμφανώς εσφαλμένος/παραπλανητικός, αν μη τι άλλο η απώλεια της ζωής των στρατιωτικών και πυροσβεστών δεν τεκμαίρεται από πουθενά ότι είναι προϊόν δόλου (δολο-φονία). Δεύτερο χαρακτηριστικό παράδειγμα που εγκαλείται για πυροδότηση ανασφάλειας ή εντάσεων/φορτίσεων: Διατυπώθηκε ουκ ολίγες φορές ο δημοσιογραφικός ισχυρισμός περί απαξίωσης του πολιτικού κόσμου από την κυπριακή κοινωνία ελέω του συμβάντος, δίχως την επίκληση του παραμικρού σχετικού στοιχείου ή επιχειρήματος (π.χ. έρευνα κοινής γνώμης), παρά μόνο στο όνομα της υποθετικής (μέχρι να την δημιουργήσει η κατευθυνόμενη ετεροβαρής επικοινωνία) κοινωνικής αγανάκτησης. ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν ισχυριζόμαστε ότι δεν γεννήθηκε κοινωνική αγανάκτηση  εξαιτίας του συμβάντος, πλην όμως η ταύτισή της με απαξίωση του πολιτικού συστήματος (άνευ περισσότερων στοιχείων) συνιστά νοητικό άλμα, ή αλλιώς προσπάθεια υποβολής στη κοινή γνώμη της υποθετικής (στο μυαλό του δημοσιογράφου) απαξίωσης ως δεδομένης. Τρίτο παράδειγμα: Σε συνέχεια του δεύτερου παραδείγματος, άπαντες οι μετέχοντες σε πολιτικές συζητήσεις την εβδομάδα 11 – 18 Ιουλίου δημοσιογράφοι, δεν ζήτησαν στοιχειώδεις έστω δημοσιογραφικές εξηγήσεις σε συζητήσεις με πολιτικούς που αντί επιχειρημάτων χρησιμοποίησαν κατά κόρον υποννοούμενα. Συγκεκριμένα : Αφέθησαν υποννοούμενα για απόκρυψη στοιχείων κατά την διερεύνηση της υπόθεσης, δίχως το παραμικρό στοιχείο να τα τεκμηριώνει παρά μόνο την καχυποψία των πολιτικών προσώπων που τα διατύπωσαν. Υπό κανονικές συνθήκες, κάποιοι έστω από τους δημοσιογράφους (οι θεωρούμενοι έγκριτοι) θα πρεπε να επισημάνουν ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που καθιστούν τα υποννοούμενα άξια περαιτέρω δημοσιογραφικής συζήτησης, αλλά και να ζητήσουν την δέσμευση αυτών που τα διατύπωσαν ότι σύντομα θα κομίσουν στοιχεία που θα μετατρέπουν τα υποννοούμενα σε “άξια δημόσιου λόγου”. Αντ’ αυτού, σχεδόν το σύνολο των δημόσιων συζητήσεων της εβδομάδας 11 – 18 Ιουλίου εξελίχτηκαν με βάση τα υποννοούμενα και την ιδιαίτερη διευκόλυνση των δημοσιογράφων να τα χρησιμοποιούν ως επικοινωνιακά ισοδύναμα δεδομένων. Ας προσεχθεί αυτό διότι ανεβαίνοντας στο τρίτο επίπεδο καταγραφής των τεκμηρίων χειραγώγησης τα πράματα σοβαρεύουν περισσότερο.

*Σε ότι αφορά το τρίτο επίπεδο:  Πέραν των υποννοούμενων που λόγω καθολικής δημοσιογραφικής συνδρομής εμφανίστηκαν ως ... νοούμενα (π.χ. περί φαντασιακής απόκρυψης στοιχείων ομιλούσε πολιτικός προσκεκλημένος, ολόκληρη συζήτηση πάνω στο φαντασιακό σενάριο ακολουθούσε με δημοσιογραφική συνδρομή), συνέβη πολλάκις και το αντίθετο! Νοούμενα 100% βάσει της κοινής λογικής επικοινωνήθηκαν με την παντελώς αντιδεοντολογική υφή του ... υποννούμενου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα (ακολουθεί διάλογος μεταξύ πολιτικού και δημοσιογράφου) : Π- “Υπάρχουν ποινικές ευθύνες που πρέπει να αποδοθούν. Οι παραιτήσεις του Υπουργού και του επικεφαλής της Ε.Φ. δεν είναι αρκετές. Υπάρχουν ευθύνες και ψηλότερα”. Δ - “Δηλαδή οι ποινικές ευθύνες φτάνουν και στο πρόσωπο του προέδρου της Δημοκρατίας;”. Π- “Δεν είπα αυτό, είπα ότι πρέπει να διερευνηθούν οι ευθύνες όσο ψηλά και αν βρίσκονται ”. Δ – “Ευχαριστώ που το ξεκαθαρίσατε”. Η παραπάνω συζήτηση είναι με κριτήρια δεοντολογίας ... αμίμητη. Ενώ εννοείται ότι ψηλότερα ενός υπουργού είναι ο πρόεδρος της δημοκρατίας, επιτρέπεται από τους δημοσιογράφους η στοχοποίησή του δια της μετατροπής του νοούμενου σε υπονοούμενο. Ωσάν αμφότεροι – δημοσιογράφος και πολιτικός προσκεκλημένος του – να είναι συνεννοημένοι στην διάδοση ενός κοινωνικού υποννοούμενου που “περνάει” στην κοινωνία ότι η διερεύνηση των ευθυνών σε επίπεδο προέδρου της Δημοκρατίας είναι παντελώς αμφισβητήσιμη. Δεδομένου ότι από πλευράς προέδρου της Δημοκρατίας έχουν γίνει σαφείς δηλώσεις περί της “διερεύνησης των ευθυνών όσο ψηλά και αν βρίσκονται”, το επικοινωνικαό υποννοούμενο στρέφεται ευθέως εναντίον του. Κοντολογίς, το κοινωνικό υποννοούμενο (χωρίς κανένα τεκμήριο να το στηρίζει πέραν της καχυποψίας) είναι ότι η δήλωση Χριστόφια δεν πείθει.  Επικουρικά : Υψηλότερα ενός υπουργού είναι πέραν του προέδρου της δημοκρατίας και ο πρόεδρος της βουλής. Από τους εκατοντάδες διάλογους του παραπάνω ... αμίμητου σχήματος, δεν υπήρξε ούτε μιά περίπτωση όπου στο ερώτημα “δηλαδή οι ευθύνες φτάνουν και στο πρόσωπο του ...” να υπάρξει αναφορά και στον πρόεδρο της βουλής. Καίτοι κάτι τέτοιο δεν θα φάνταζε ως παράδοξο δεδομένου ότι ο εν λόγω έχει υπάρξει μέλος της εμπλεκόμενης εξ’ αντικειμένου με το θέμα βουλευτικής επιτροπής άμυνας, ουδέποτε έγινε. Ο Γ. Ομήρου δεν ήταν στόχος, αντίθετα ήταν από τους πλέον επιρρεπείς στη διατύπωση υποννοουμένων. Αντίστοιχο παιχνίδι υποννοουμένων έγινε αμέσως μετά τον διορισμό Πολυβίου ως υπευθύνου για την διερεύνηση της υπόθεσης. Απαντες οι πολιτικοί σχολιαστές δήλωναν την εκτίμησή τους στις ικανότητες, τη σοβαρότητα και την εντιμότητα του διορισθέντα, πλην όμως εγκαλούσαν ως εσφαλμένη την απόφαση διορισμού του στο όνομα της ... καχυποψίας της κοινής γνώμης (λόγω συγγενικών σχέσεων του διορισθέντα με πρόσωπα της κυβέρνησης) την οποία οι ίδιοι οι εγκαλούντες πυροδοτούσαν. 

*Σε ότι αφορά το τέταρτο επίπεδο :  Μιά πλήρη μεθοδολογία παρουσίασης όπου τα ζητούμενα προς διερεύνηση εμφανίζονται ως δεδομένα (πρώτο επίπεδο), όπου υπερτονίζεται η αόριστη απαξίωση έναντι του πολιτικού προσωπικού συνεπεία όχι μόνο της έκρηξης αλλά και της μεταφοράς υποννοούμενων περί απόκρυψης στοιχείων κατά την επικείμενη διερεύνησή της (δεύτερο επίπεδο), όπου εντέλει τα υποννοούμενα επικεντρώνονται σε μιά υποτιθέμενη ασυλία του προέδρου της Δημοκρατίας. Ας προσεχθεί η αντίφαση: Ενώ σε ένα και μοναδικό πρόσωπο, αυτό του προέδρου της δημοκρατίας επικεντρώνεται μεθοδολογικά η επίθεση, ενώ δηλαδή ένα και μοναδικό πρόσωπο στην πράξη δεν απολαμβάνει καν της ασυλίας του τεκμηρίου της αθωότητας, οι ίδιοι που μετέχουν μεθοδολογικά στην επίθεση προσθέτουν και υποννούμενα περί ασυλίας του συγκεκριμένου προσώπου. Και τον πυροβολούν αλύπητα και επιτρέπουν ή  τρέφουν υποννούμενα ότι βρίσκεται στο απυρόβλητο! Και τον στοχοποιούν και προληπτικά τον αποδυναμώσουν σε περίπτωση που αποδειχτεί (κατόπιν των ερευνών) ότι η στοχοποίηση ήταν ... άστοχη!

Συμπερασματικά :  Ολα τα παραπάνω, αποτελούν σαφή στοιχεία ακροδεξιάς μεθοδολογίας στοχοποίησης, όπου αμφισβητείται πλήρως το τεκμήριο αθωότητας αλλά και η ενδεχόμενη (αν έτσι προκύψει από τις θεσμικές ερευνητικές διαδικασίες) απαλλαγή ως ... εκ των προτέρων ύποπτη. Υπό την συγκεκριμένη έννοια μοιάζει δυστυχώς αυτονόητη η ... υποτίμηση στα όρια της αποσιώπησης του πρωταγωνιστικού ρόλου ακραίων εθνικιστικών στοιχείων στις αρχικές διαδηλώσεις στο Προεδρικό και στην όξυνση του εκεί επικρατούντος κλίματος που απέληγε αποκλειστικά και μόνο στην στοχοποίηση Χριστόφια (Χριστόφια Παραιτήσου). Είναι παράλογο τα ΜΜΕ που συστηματικά έπαιξαν το ακροδεξιό παιχνίδι της στοχοποίησης να στηλιτεύσουν τους - συμπαίκτες του στο παιχνίδι αυτό -  εκφραστές της ακροδεξιάς καπηλείας. Αντίθετα, με κάθε τρόπο οι αγανακτισμένοι εμφανίστηκαν ως η αντιπροσωπευτική κοινή γνώμη, μόνο ως τέτοια αναγνωρίστηκε και συμμετείχε σε δεκάδες δημόσιες συζητήσεις η ύπαρξή τους. Τέλος: Ελαμψαν διά της απουσίας τους την εβδομάδα 11 – 18 Ιουλίου τα επικοινωνιακά μηνύματα – εκπομπές – δημοσιεύματα που επεδίωξαν ξεκάθαρα την ενημέρωση και ενεργοποίηση της Κυπριακής κοινωνίας ώστε να αντιμετωπιστούν με τον καλύτερο τρόπο οι τραγικές συνέπειες της καταστροφής που έπληξε τον τόπο. Οι όποιες εκπομπές ή μηνύματα δόθηκαν με περιορισμένη ένταση και πεποίθηση, πάντα δε στο περιθώριο της δηλητηριώδους διάχυσης υποννοουμένων και της διαδικασίας στοχοποίησης Χριστόφια. Αντικειμενικά κρίνοντας, ο κυρίαρχος στόχος της πάση θυσία ανατροπής της επικοινωνιακής ισορροπίας δεν επέτρεψε χώρο σε οτιδήποτε άλλο.

Κάποια χαρακτηριστικά “παράδοξα”: Στις πρώτες φάσεις πολιτικής διαχείρισης των συνεπειών της έκρηξης και μετά το ήμισυ της εβδομάδας 11 – 18 Ιουλίου, διαδραματίστηκαν κάποια χαρακτηριστικά επικοινωνιακά “παράδοξα”, υπό την έννοια ότι απηχούν το παράδοξο της βίαιης ανατροπής της επικοινωνιακής ισορροπίας και δεν θα μπορούσαν να συμβούν και να εισπραχθούν κοινωνικά με τον τρόπο που εισπράχθησαν υπό κανονικές συνθήκες. ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΠΡΩΤΟ : Προμήθεια ηλεκτρικού ρεύματος από τα κατεχόμενα. Ολα τα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης (ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, ΕΥΡΩΚΟ, ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ) καταδίκασαν την ενέργεια αυτή, διατυπώνοντας το επιχείρημα ότι συνιστά πράξη αναγνώρισης του λεγόμενου ψευδοκράτους. Πρακτικά προσέφεραν ένα ισχυρό δυνητικό επιχείρημα στην “αντίθετη πλευρά”, διαπράττοντας σκαστό διπλωματικό λάθος. Ουδεμία η σχετική με την συγκεκριμένη παράμετρο δημόσια συζήτηση, κανένα σχετικό δημοσιογραφικό ερωτηματικό . Το σκαστό λάθος επικοινωνήθηκε ως έγκλιση η δε κυβέρνηση ως απολογούμενη έναντί της. ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΔΕΥΤΕΡΟ : Η διαδικασία παραίτησης του προερχόμενου από το συγκυβερνόν κόμμα ΔΗΚΟ υπουργού εξωτερικών (ολοκληρώθηκε και τυπικά με το πέρας της πρώτης κρίσιμης εβδομάδας της χειραγώγησης), επικοινωνήθηκε – νοηματοδοτήθηκε επί τη βάσει ενός “λογικά παράλογου” επικοινωνιακού ισχυρισμού. Τα κυπριακά ΜΜΕ ενίσχυσαν επικοινωνιακά την παράλογη αντίληψη – είδηση, ότι ο παραιτηθείς είχε ελάχιστη έως μηδενική συμμετοχή και ευθύνη στον σχεδιασμό των διεθνών σχέσεων και συμμαχιών της χώρας ο οποίος αποφασιζόταν αποκλειστικά από τον Χριστόφια και το επιτελείο του. Με την δευτερεύουσα υποσημείωση ότι ο παραιτηθείς προέρχεται από ένα κόμμα που επί χρόνια δηλώνει ότι μετέχει της κυβέρνησης για να την εμπλουτίσει με τις πολιτικές της, ο επικοινωνιακός ισχυρισμός είναι αδιανόητος. Πρακτικά, τα ΜΜΕ που τον τροφοδότησαν δέχονται ότι μερικά χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ο υπουργός εξωτερικών δεν ήταν υπουργός εξωτερικών αλλά ... διακοσμητικός. Σημειωτέον ότι αντίστοιχη κριτική (έστω σαν υποννούμενο διατυπωμένη) δεν παρατηρείται καθ’ όλη την διάρκεια των χρόνων θητείας του, το εκρηκτικό υποννοούμενο δημοσιοποιείται άξαφνα μετά την έκρηξη στο Μαρί. Στην ανάγκη (συνειδητή η ασυνείδητη, στρατηγική ή αυθόρμητη) να εναρμονιστούν με την ανατροπή της επικοινωνιακής ισορροπίας που “θέλει” στόχο τον Χριστόφια, τα ΜΜΕ πρακτικά ξεφτιλίζουν κάθε έννοια πολιτικής λογικής, επικοινωνούν τον παραιτηθέντα ως υπουργό εξωτερικών που δεν αποφάσιζε τα του υπουργείου εξωτερικών αλλά μόνο τα υλοποιούσε κατ’ εντολήν, βάσει δε της παραπάνω παράλογης λογικής που εμφανίζεται περίπου ως ... δεδομένο επικοινωνούν την παραίτησή του ως “σοβαρές καταγγελίες που χρήζουν διερεύνησης”. ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΡΙΤΟ (και ουσιαστικότερο όλων): Σειρά συζητήσεων και αναλύσεων μετά τις τρεις πρώτες μέρες της “κρίσιμης εβδομάδας της χειραγώγησης” για την εξωτερική πολιτική της κυπριακής κυβέρνησης. Αφού το προηγηθέν τριήμερο με πάμπολλα υποννούμενα έχει εδραιωθεί το απαραίτητο υπόβαθρο, όλες οι σχετικές συζητήσεις εξελίσσονται έτσι ώστε να συνδέουν άμεσα και κατηγορηματικά τις επιλογές εξωτερικής πολιτικής με την καταστροφή λόγω της έκρηξης. Για να γίνει αντιληπτό το “παράδοξο” αρκεί να υποθέσουμε το αδιανόητο λογικά σχήμα ότι η εξωτερική πολιτική της Ιαπωνίας είναι αποτυχημένη λόγω του πρόσφατου θανατηφόρου συμβάντος σε πυρηνικό εργοστάσιο ή της ΕΣΣΔ ήταν αποτυχημένη λόγω Τσερνόμπιλ. Το σχήμα θα μπορούσε να θεωρηθεί λογικό, μόνο αν συνοδευόταν από εκτιμήσεις για δολιοφθορά στην Κυπριακή περίπτωση εξαιτίας διατάραξης των ισορροπιών των διεθνών σχέσεων της χώρας. Ομως ουδείς από τους αποδοκιμάζοντες την εξωτερική πολιτική Χριστόφια δεν αναφέρεται σε δολιοφθορά, αντίθετα όλοι χρεώνουν το συμβάν της έκρηξης σε εγκληματική αμέλεια. Εφαρμογή της παροιμίας “μονά ζυγά δικά μας”. Λόγω εγκληματικής αμέλειας η έκρηξη αλλά και απόδειξη συνάμα της αποτυχίας της εξωτερικής πολιτικής. Διαστρέφοντας ολίγον τον συλλογισμό οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι εάν δεν είχε συμβεί η έκρηξη η εξωτερική πολιτική Χριστόφια θα ήταν a-priori επιτυχής. ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΕΤΑΡΤΟ : Προς το τέλος της κρίσιμης εβδομάδας και εν αναμονή της σχετικής σύσκεψης ξεκινά η περί οικονομίας συζήτηση στα ΜΜΕ και η σχετική κριτική. Το σχήμα της απλό: Από τη μιά η ανάγκη να παρθούν μέτρα αλλά και το πολιτικό πρόσημο των μέτρων, από την άλλη η κάπηλη αξιοποίηση της διαταραγμένης επικοινωνιακά ισορροπίας. Διατυπώνεται η ακόλουθη ... ασύλληπτη υπό κανονικές συνθήκες κριτική εκ δεξιών: Είχαμε προτείνει τα συγκεκριμένα ή αντίστοιχης κατεύθυνσης μέτρα από πρόπερσι, έστω αργά η κυβέρνηση κατάλαβε την ορθότητά τους και τα εφαρμόζει! Ουδέν σχόλιο γίνεται επί της ουσίας της εκ δεξιών κριτικής, ας επιτραπεί σε εμάς να την αποκωδικοποιήσουμε : Σε οικονομικές συνθήκες πολύ ευνοϊκότερες και με δεδομένο ότι δεν ήταν δυνατή η πρόβλεψη της καταστροφικής έκρηξης η δεξιά αντιπολίτευση διατυμπανίζει περήφανη ότι πρότεινε προ διετίας περίπου τα ίδια μέτρα που σήμερα καταναγκαστικά λαμβάνονται υπό έκτακτες συνθήκες. Το μόνο λογικό σχήμα για να αποδεχτούμε την δήλωση υπεροχής επί των οικονομικών της δεξιάς αντιπολίτευσης (ας αστειευτούμε και λιγάκι) είναι να θεωρήσουμε ότι ... κάτι γνώριζε για την καταστροφική έκρηξη. Σοβαρά αποτιμώντας, στην προσπάθεια σπέκουλας σε κάθε επίπεδο και με το επικοινωνιακό πεδίο ανισοβαρές, η δεξιά αντιπολίτευση δήλωσε ότι τα σημερινά μέτρα αντιμετώπισης μιάς εξαιρετικά έκτακτης και ιδιαίτερα δύσκολης οικονομικής κατάστασης είναι η πάγια οικονομική πολιτική της. Και αυτή η εξαιρετικής σημασίας πολιτική ΟΜΟΛΟΓΙΑ στο διαμορφωθέν ανισοβαρές επικοινωνιακό πεδίο κατάφερε να δηλωθεί – συζητηθεί ως στοιχείο πολιτικής υπεροχής.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ : Ολα όσα έχουν παραπάνω ενδεικτικά (υπάρχουν δεκάδες άλλα) αναπτυχθεί – επίπεδα χειραγώγησης και συνακόλουθα “παράδοξα” στο διαταραγμένο πεδίο της πολιτικής επικοινωνίας – μπορούν να αποτελέσουν συστατικά αντεπίθεσης και αντιστροφής της επικοινωνιακής ισορροπίας (στρατηγική του μπούμερανγκ). Αυτή είναι η φύση του παιχνιδιού χειραγώγησης και των φάσεων που νομοτελειακά διανύει. Η αδυναμία αυτού του παιχνιδιού είναι ότι δεν έχει επιστροφή, πλην όμως η εκμετάλλευση αυτής της αδυναμίας προϋποθέτει να γίνει σαφές ότι το παιχνίδι δεν έχει επιστροφή. Με άλλα λόγια, το πεδίο της πολιτικής επικοινωνίας θα παραμείνει μέχρι τις επόμενες εκλογές ανισοβαρές ανεξάρτητα των όποιων εξελίξεων π.χ. στη διαδικασία διερεύνησης της έκρηξης, ζητούμενο (δυσκολότατο) είναι να επιτευχθεί μέσω της στρατηγικής του μπούμερανγκ η αντιστροφή των ρόλων. Το οποίον σημαίνει ότι Χριστόφιας και ΑΚΕΛ καλούνται αν θέλουν με σοβαρές πιθανότητες να αντιστρέψουν τους όρους του παιχνιδιού, να απαντούν πλέον σε ερωτήματα με ερωτήματα επιδιώκοντας να τα αντιστρέψουν. Η περίοδος των παράλληλων κομματικών απαντήσεων που διαγωνίζονται επί ίσοις όροις ενώπιον του κοινού έχει παρέλθει, η εβδομάδα 11 – 18 Ιουλίου έχει οριστικά διαμορφώσει ένα εντελώς διαφορετικό πεδίο.              

   ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΣΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ : Πρόκειται για την εκδήλωση στο Προεδρικό για την δίδυμη επέτειο μνήμης των Ιουλιανών του 1974. Σύσσωμη η αντιπολίτευση, προβάλλει με κάμποσες παραλλαγές στον τόνο και την ένταση, την πρόταση προς Χριστόφια να αναβάλλει την εκδήλωση προς προληπτική εκτόνωση των παθών και αποφυγή ενδεχόμενων επεισοδίων ανάμεσα στους μετέχοντες στην εκδήλωση και στους καθημερινά διαμαρτυρόμενους μπροστά από το Προεδρικό. Προφανώς, η προτροπή ματαίωσης της εκδήλωσης είναι πολιτικά σκόπιμη και αντανακλά την ωρίμανση του παιχνιδιού χειραγώγησης μετά την πρώτη εβδομάδα διατάραξης της επικοινωνιακής ισορροπίας. Ενώπιον του αιτήματος (προϊόντος της διατάραξης της ισορροπίας) ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ ΠΑΡΑΙΤΗΣΟΥ,  η μη διοργάνωση μιάς εκδήλωσης που αποτελεί θεσμό επί 37 χρόνια είναι μιά πρώτη και διόλου ασήμαντη – με όρους πολιτικής επικοινωνίας και συμβολισμού – παραίτηση από κατοχυρωμένες αρμοδιότητες και από καθεαυτό το περιεχόμενο του προεδρικού ρόλου. Συνεπώς, δεν θα μπορούσε να τεθεί υπό φυσιο – λογικές συνθήκες καν υπό συζήτηση. Κι’ όμως τα ΜΜΕ την θέτουν με ένταση, στο όνομα – υποτίθεται – της κοινωνικής ειρήνης και ασφάλειας και της τήρησης της νομιμότητας. ΠΡΟΣΟΧΗ : Ούτε ένα από τα λεγόμενα μεγάλα κυπριακά ΜΜΕ δεν παίρνει θέση υπέρ της αναγκαιότητας να γίνει η εκδήλωση μνήμης. Κάποια κατακρίνουν ευθέως την διοργάνωσή της στον συγκεκριμένο χώρο και χρόνο, κάποια άλλα κρατούν ίσες αποστάσεις ανάμεσα σε αυτήν και τις συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων έξω από το προεδρικό. Παρακαλώ, δείξτε εδώ λίγη προσοχή διότι αποκαλύπτεται μιά πλήρης αντίφαση που αποδεικνύει πλήρως το παιχνίδι της χειραγώγησης. Εξηγώ: Ολη η εκστρατεία στοχοποίησης έγινε στο όνομα της τήρησης της νομιμότητας, όλα τα υποννοούμενα που τροφοδότησαν το επικοινωνιακό κλίμα βασίζονταν (ηθικά) στην απαίτηση να ΑΠΟΔΟΘΕΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ χωρίς εκπτώσεις. Η έννοια της νομιμότητας ήταν το ηθικό υπόβαθρο της μετατόπισης της επικοινωνιακής ισορροπίας και της στοχοποίησης. Το απολύτως “νόμιμον” και “δικαιωματικό” μιάς εκδήλωσης – θεσμού που συνιστά υπόθεση τιμής για την Κυπριακή Δημοκρατία εδώ και δεκαετίες, προσπεράστηκε ως δευτερεύον από τα κοπτόμενα επί μέρες για την τήρηση της νομιμότητας χωρίς διαχωρισμούς κυπριακά ΜΜΕ, πρωτεύουσα εξακολούθησε να είναι η προσπάθεια στοχοποίησης Χριστόφια και παραίτησής του από “εξουσίες και αρμοδιότητες”. Στην τελευταία φράση αποτυπώνεται σαφώς το πολιτικό περιεχόμενο της όλης διαδικασίας διατάραξης της επικοινωνιακής ισορροπίας που εξελίχτηκε την εβδομάδα 11 – 18 Ιουλίου στη Κύπρο. Σκεφτείτε επικουρικά μιά μικρή λεπτομέρεια: Το κλίμα “απειλής για την ασφάλεια” για την διοργάνωση δύο παράλληλων εκδηλώσεων καταγράφηκε επίσης ως δεδομένο από την πλειοψηφία των ΜΜΕ ώστε είτε να κατακρίνουν την εκδήλωση – θεσμό στο προεδρικό είτε να τηρήσουν ουδέτερη στάση. Ηταν μιά “υπόθεση εργασίας” που δεν επιβεβαιώθηκε στην πράξη.  Δεν επιχειρήθηκε να διερευνηθεί καν εκ των προτέρων με μιά μικρή στοιχειώδη έρευνα γνώμης των λεγόμενων αγανακτισμένων (Καταγγέλετε την εκδήλωση στο Προεδρικό; Σας προκαλεί η διεξαγωγή της; Απαιτείτε την ακύρωσή της;). Αντίθετα, μεταφέροντας και διαχέοντας εκτιμήσεις τα ΜΜΕ “αποφάσισαν και διέταξαν” ότι οι δύο εκδηλώσεις συνιστούν απειλή για την ασφάλεια, μετέφεραν δε την διαταγή τους ως επικοινωνιακό δεδομένο και εντέλει την μετάλλαξαν σε κοινωνικό δεδομένο. Μη διστάζοντας κάποια από αυτά (τα πλέον ακραιφνή) να επιρρίψουν το μεγάλο μερίδιο ευθυνών για υποτιθέμενες ταραχές στους καθ’ όλα νόμιμους (με την ηθική έννοια του όρου) διοργανώνοντες και μετέχοντες στην εκδήλωση στο Προεδρικό, εξαιρώντας προληπτικά τους λεγόμενους αγανακτισμένους με το εκπληκτικό επιχείρημα του ... αυθορμητισμού (δηλαδή συγκεντρώνονται και εκφράζονται αυθόρμητα, άρα και αυθόρμητα θα προέβαιναν σε ενδεχόμενες επιθετικές/παράνομες πράξεις, σε αντίθεση με τους εντός Προεδρικού που δεν προσήλθαν αυθόρμητα αλλά κατ΄ εντολήν – οργανωμένα). Πρόκειται για το τυπικό μεθοδολογικά πέρασμα από την ηθική της νομιμότητας στην ηθική της ασφάλειας. Η ηθική αναγκαιότητα της πραγματικής νομιμότητας μεταλλάσεται στον ακροδεξιό δογματισμό της νομιμοφροσύνης με επίκληση μιάς φαντασιακής (υποθετικής) κοινωνικής ασφάλειας. Στην αναγκαιότητα της μετάλλαξης διαπράττεται και ευθεία Υβρις (κάθε φορά έτσι γίνεται, είναι τέτοια η φύση του παιχνιδιού), εις βάρος του προοδευτικού μέρους της κοινωνίας που αρνείται το δογματισμό της νομιμοφροσύνης. Οσοι ακόμα δεν καταλάβατε το εννοούμενο (μακριά από την αληθή δημοσιογραφία τα υποννοούμενα) η Υβρις έχει ως εξής: Ο διαχωρισμός των πολιτών σε αυθόρμητους που εκφράζουν ολοκληρωτικά την “ελεύθερη” Κοινή Γνώμη και σε κατευθυνόμενους που δήθεν ως “κοπάδι” μετείχαν σε μιά οργανωμένη εκδήλωση στο Προεδρικό είναι η απόλυτη Υβρις εις βάρος των δεύτερων. Είναι επίσης Υβρις εις βάρος όλων των ελεύθερα σκεπτόμενων ανθρώπων. Ο υπογράφων, για παράδειγμα, κάτοικος Κύπρου την τελευταία διετία, απέφυγε όπως σκόπευε να δώσει το “παρών” στην εκδήλωση του Προεδρικού τιμώντας τις τραγικότερες και ηρωίκότερες στιγμές του τόπου στον οποίον ζει, βαθιά προσβεβλημένος από τον φασιστικό προσδιορισμό “κοπάδι” που του είχε προληπτικά αποδοθεί. Εξαιτίας της ίδιας ψυχολογικής παγίδας – εκβιασμού, το ίδιο έπραξαν και πάρα πολλοί άλλοι. Το φάντασμα μιάς νέου τύπου χειραγώγησης (όπου με σειρά υποννοούμενων κατασκευάζεται ένα ολόκληρο πλέγμα στοχοποίησης που δεν αφορά μόνο τον κύριο στόχο – Χριστόφιας και πολιτική επιρροή του – αλλά και όσους αρνούνται να υποταχτούν στη χειραγώγηση ή τηρούν επιφυλακτική στάση έναντι των σχετικών μεθοδεύσεων).               

ΜΙΑ ΚΡΙΣΙΜΗ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Αυτό που εν ολίγοις συνιστά την απαρχή (βάση) της διαδικασίας χειραγώγησης είναι εξαιρετικά απλό. Αυτοί που με υποννοούμενα, ψεύδη έως και προσβολές διαμορφώνουν καταχρηστικά την επικοινωνιακή ισορροπία (λεγόμενη Κοινή Γνώμη), κατόπιν την επικαλούνται ως ΚΡΙΤΗ για να μετατρέψουν την αρχική συνειδητή τους πρόθεση (εν προκειμένω τον περιορισμό της επιρροής Χριστόφια) σε κοινωνικό δεδομένο – βεβαιότητα. Αν η βάση αυτή δεν αμφισβητηθεί αποτελεσματικά τότε τα επόμενα βήματα επέρχονται νομοτελειακά μιάς και το “κοινωνικό” διαρκώς επιδρά εξουσιαστικά στο “προσωπικό” (η έννοια του κλίματος). Προφανώς άπαντες οι στοιχειωδώς λογικά κρίνοντες που παρακολουθούν την Κυπριακή δημόσια συζήτηση, έχουν παρατηρήσει ότι μετά την πρώτη κρίσιμη εβδομάδα  επιβολής της επικοινωνιακής ανισορροπίας, οι τόνοι από πλευράς των πολιτικά (κομματικά) επωφελούμενων έχουν χαμηλώσει. Είναι παντελώς λογικό και αναμενόμενο. Η επικοινωνιακή ανισορροπία έχει να κάνει με τη δομή και όχι τους τόνους της δημόσιας συζήτησης, δεδομένης της ύπαρξης μιάς δομής καταχρηστικής και διαρκώς υπονομευτικής των πολιτικών αναφορών του κυβερνώντος κόμματος (βλ. παραπάνω: παράλογοι υπό συνθήκες ισορροπίας τρόποι συζήτησης για την οικονομία ή την εξωτερική πολιτική) οι υψηλοί τόνοι στο ελάχιστο δεν βολεύουν τους ευρισκόμενους σε καταχρηστικά πλεονεκτική θέση.     

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ : Το παρόν ενδεικτικό κείμενο δεν έχει αγγίξει θέματα πολιτικής στρατηγικής μεσοπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου χαρακτήρα, αρκείται στην ενδεικτική καταγραφή του επικοινωνιακού πεδίου όπως διαμορφώθηκε την εβδομάδα που ακολούθησε την έκρηξη στο Μαρί. Επικουρικά αρκούμαι να επισημάνω ότι η πολιτική παρουσία των στελεχών του ΑΚΕΛ την “εβδομάδα της κρίσης” είχε σοβαρά προβλήματα, τα οποία μοιάζουν να συνεχίζονται και τις αμέσως επόμενες μέρες της πτώσης των τόνων. Τρανό παράδειγμα της ελλειμματικής επικοινωνιακά παρουσίας είναι η μη άρθρωση κάθετου καταγγελτικού λόγου ακόμα και στην σκαστή περίπτωση της διαπράξεως Υβρεως εις βάρος των μη υποταχθέντων στη χειραγώγηση που προσήλθαν στο Προεδρικό, πόσο μάλλον της ταύτισής τους με κοπάδι που υπακούει σε κομματικά κελεύσματα σε αντίθεση με τον δήθεν αυθορμητισμό – ελευθερία σκέψης των λεγόμενων αγανακτισμένων. Βέβαια το επικοινωνιακό και πολιτικό παιχνίδι έχει μέλλον, πιθανώς και ευνοϊκό για το κυβερνόν κόμμα της Κύπρου αν σύντομα κατανοήσει (και επενδύσει σε αυτό) ότι : Κάθε ερώτημα στοχοποίησης γεννά ένα αντιερώτημα (μπούμερανγκ). Είναι καταχρηστικές και παράλογες οι  συζητήσεις γενικότερης αξιολόγησης της κυβερνητικής πολιτικής με χρήση του ατυχήματος ως τεκμηρίου αποτυχίας. Η σύμφυτη με την ανατροπή ισορροπίας του πεδίου επικοινωνίας πολιτική καπηλεία είναι ταγμένη νομοτελειακά να αυτοαποκαλύπτεται, όμως απαιτείται και η ικανότητα όσων αποτελούν “θύματα” της καπηλείας να την αναδεικνύουν και αποδεικνύουν.  Εν κατακλείδι, στην Κύπρο με την ιδιαίτερη γεωπολιτική θέση και τα σοβαρότατα ανοιχτά εθνικά ζητήματα, οι όποιες επιχειρήσεις επικοινωνιακής  χειραγώγησης δημιουργούν εύλογους συνειρμούς για παιχνίδι συμφερόντων που μπορεί ακόμα και να υπερβαίνει τα κυπριακά σύνορα...  

Αντώνης Σκορδίλης

ΟΙ ΑΝΤΙ-ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ

Πηγή : http://anatropimag.wordpress.com/

O Κώστας Κωνσταντίνου της εφ. Πολίτης είχε την τόλμη στις 21 Ιούλη, μέσα στην παρούσα «περιρρέουσα ατμόσφαιρα», να επισημάνει στο άρθρο «Γιατί δεν πάω στο Προεδρικό» κάποια σημαντικά σε σχέση με τις κινητοποιήσεις έξω από το Προεδρικό. Σε αυτό αναφέρεται όχι μόνο στη «δράση των ηλιθίων της (όχι μικρής… ) μειοψηφίας» που φώναζε συνθήματα του τύπου «τούρκοι θα πεθάνετε σε χώμα ελληνικό», αλλά και στην «ανοχή… που επιδεικνύουν οι υπόλοιποι σε αυτήν» και στην έντονη παρουσία του νεοναζιστικού ΕΛΑΜ. Όπως εύστοχα παρατηρεί «όταν θες να αλλάξεις την κοινωνία και βγαίνεις στον δρόμο για να φωνάξεις για τα κακώς κείμενα, δεν νοείται να ανέχεσαι τέτοια πράγματα».

Θα θέλαμε εδώ να συμπληρώσουμε πως δεν έχει κανείς το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τον όρο «Αγανακτισμένοι» από και για αυτούς που μαζεύονται έξω από το Προεδρικό, και να οικειοποιούνται την αίγλη των κινημάτων που τον χρησιμοποιούν στην Ευρώπη. Ή, για να μην αδικήσουμε ένα τμήμα εκείνων που αρχικά συμμετείχαν, δεν δικαιούνται να τον χρησιμοποιούν όσοι επέδειξαν την ανοχή στην οποία αναφέρεται ο Κωνσταντίνου.

Αυτοί μόνο ως «αντί-αγανακτισμένοι» μπορούν να χαρακτηριστούν:

Το όνομα «Αγανακτισμένοι» ταυτίστηκε με τους Ισπανούς διαδηλωτές τον περασμένο Μάη –indignados – οι οποίοι το υιοθέτησαν από τον τίτλο και το περιεχόμενο του φυλλαδίου “Indignes-vous” («Αγανακτήστε») του 93χρονου γάλλο-γερμανού πολιτικού Stephane Hessel, ήρωα της αντίστασης κατά του ναζισμού, και ένας από τους συντάκτες της Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Το φυλλάδιο πρωτοκυκλοφόρησε στην Γαλλία τον Οκτώβρη 2010, και είχε τεράστια επιτυχία. Ο Hessel σημειώνει εκεί πως «όταν κάτι σε αγανακτεί, όπως με αγανάκτησε εμένα ο ναζισμός, τότε γίνεσαι μαχητικός ακτιβιστής». Και ακόμα, «στους νέους λέω: Κοιτάξτε γύρω σας και θα βρείτε πράγματα που δικαιώνουν την αγανάκτησή σας – η συμπεριφορά μας προς τους μετανάστες, τους παράνομους μετανάστες και τους Ρόμα». Αλλού λέει: «δεν μπορούμε να είμαστε περήφανοι για αυτή την κοινωνία των εργατών χωρίς χαρτιά [παράνομοι μετανάστες] και των απελάσεων, της καχυποψίας προς τους μετανάστες». Και αλλού: «Σήμερα, τα ισχυρότερα αισθήματα αγανάκτησης τα νοιώθω για την Παλαιστίνη, τη Λωρίδα της Γάζας και τη Δυτική Όχθη».

Τα μηνύματα λοιπόν που είδαμε να βγαίνουν μετά την έκρηξη στο Μαρί – από την υστερία των ΜΜΕ ως τα συνθήματα έξω από το Προεδρικό – μόνο ως αντί-Hessel μπορούν να χαρακτηριστούν. Οι μόνιμοι των συγκεντρώσεων έξω από το Προεδρικό είναι αγανακτισμένοι προς την αντίθετη κατεύθυνση με αυτήν του πλήθους των κινητοποιημένων στην Ευρώπη:

Πρώτο, Ο Hessel και οι κινητοποιημένοι στη Μαδρίτη, στην Αθήνα, στη Λισαβόνα και αλλού είναι αγανακτισμένοι για την επανεμφάνιση του ναζισμού. Μιλήσαμε ήδη για την ανοχή των «αγανακτισμένων» του Προεδρικού προς τους νεοναζιστές, και τη ανοιχτή συμμετοχή τους στις κινητοποιήσεις.

Δεύτερο: Ο Hessel (παρόλο που εβραϊκής καταγωγής) αγανακτεί για την τραγωδία της Παλαιστίνης. Οι αντιαγανακτισμένοι του Προεδρικού δεκάρα δεν δίνουν γι’ αυτούς, το αντίθετο μάλιστα. Ας θυμηθούμε ότι η πειρατεία του εκρηκτικού φορτίου έγινε την εποχή που η σφαγή στην Γάζα πλησίαζε τα πιο απάνθρωπα ύψη. Ο Χριστόφιας ως αριστερός , δεν ήθελε αρχικά να κάνει την κατάσχεση για χάρη των ΗΠΑ και του Ισραήλ, οι οποίοι μάλιστα ισχυρίζονταν ότι το πρόβλημα με το φορτίο ήταν πως προοριζόταν για τους πολιορκημένους Παλαιστίνιους. Ήταν η φιλοδυτική πολιτική ηγεσία που υποχρέωσε τον Χριστόφια να κατάσχει το φορτίο.

Τρίτο: Ο Hessel αγανακτεί για τους διωγμούς των μεταναστών. Θα ήταν γελοίο και να αναρωτηθεί έστω κανείς από ποια μεριά της πύλης του προεδρικού, και από ποια μεριά της υστερίας των ΜΜΕ και των πολιτικών βρίσκονται εκείνοι που τα έβαλαν με τους μετανάστες, «παράνομους» ή μη, με ή χωρίς χαρτιά.

Και, για να φτάσουμε στον πυρήνα του πολιτικού δράματος που παίζεται αυτές τις μέρες:

Τέταρτο: Ο Hessel αγανακτεί με αυτή την «κοινωνία στην οποία αμφισβητούνται οι συντάξεις μας και άλλα κεκτημένα της κοινωνικής πρόνοιας … έχουν την αναίδεια να μας πουν ότι το κράτος δεν μπορεί πια να καλύψει το κόστος τέτοιων κοινωνικών προγραμμάτων. Πως γίνεται να μην υπάρχουν σήμερα τα χρήματα για να συνεχίσουν και να διευρυνθούν αυτά τα επιτεύγματα, όταν η δημιουργία του πλούτου έχει αυξηθεί τόσο πολύ… Ο μόνος λόγος είναι ότι η δύναμη του χρήματος… ποτέ δεν ήταν τόσο μεγάλη και εγωιστική και ξεδιάντροπη όπως τώρα, με τους υπηρέτες του στις ψηλότερες θέσεις του κρατικού μηχανισμού» (Αν η τελευταία επισήμανση σας θυμίζει τον Διευθυντή της Κεντρικής Τράπεζας Αθανάσιο Ορφανίδη, είστε δικαιολογημένοι). Γράφει ακόμα o Hessel: «Οι τράπεζες, τώρα ιδιωτικοποιημένες, μοιάζουν να νοιάζονται πρώτα για τα μερίσματα και τους τεράστιους μισθούς των διευθυντικών στελεχών τους»[1] . «Το χάσμα ανάμεσα στους πλουσιότερους και τους φτωχότερους ποτέ δεν ήταν μεγαλύτερο, ποτέ δεν ενθαρρύνονταν τόσο ο ανταγωνισμός και η κυκλοφορία του κεφαλαίου». Τέλος, και εδώ θυμηθείτε τη γοητεία που ασκεί σε όλους τους επικριτές της κυβέρνησης η κάθε ρήση και απόφαση των διεθνών οίκων αξιολόγησης, ο Hessel αναφέρεται στη «διεθνή δικτατορία των χρηματιστικών αγορών, που αποτελεί τεράστια απειλή για την ειρήνη και τη δημοκρατία»

Οι αντι-αγανακτισμένοι του προεδρικού είτε επιδίωξαν είτε ανέχτηκαν να χρησιμοποιηθούν από τους γύπες – τα δεξιά πολιτικά κόμματα, τον Ορφανίδη, την ΟΕΒ, το ΚΕΒΕ, τους γνωστούς υστερικούς με την «οικονομία» και την «σωτηρία της» μεγαλοδημοσιογράφους – που από το τέλος του 2008, με πρόσχημα την κρίση, πιέζουν την κυβέρνηση Χριστόφια για μείωση των κρατικών δαπανών – μήπως δεν ήταν αυτή η προσπάθεια εξοικονόμησης ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες για την έκρηξη – και για οικονομική επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους. Οι αντι-αγανακτισμένοι του προεδρικού χρησιμοποιήθηκαν, απροκάλυπτα, για τη διαμόρφωση πολιτικής ατμόσφαιρας που θα οδηγήσει σε κυβέρνηση «ευρείας αποδοχής» που σαν πρώτο, σαν μόνο λειτουργικό στόχο «κοινής αποδοχής» για τα κόμματα της Δεξιάς, θα έχει το οικονομικό σφυροκόπημα των εργαζομένων και γενικά των οικονομικά ασθενέστερων τάξεων. Ταυτόχρονα επιδιώκουν την πλήρη αποδυνάμωση των συντεχνιών, με τις οποίες, κατά τον Πήλικο του ΟΕΒ «Ο χρόνος για διάλογο έχει εκλείψει… αν θα συνεχίσουμε τον διάλογο ή αν θα αρχίσουμε τώρα διάλογο αυτό το πράγμα είναι η συνταγή για καταστροφή» (ΡΙΚ, Ειδήσεις 27/7). Την εφαρμογή αυτού του αντεργατικού σφυροκοπήματος θα ήθελαν να τη χρεωθεί η προεδρία Χριστόφια και η Αριστερά, ώστε ούτε στο μέλλον να μην μπορούν να παλέψουν αποτελεσματικά για την απόκρουση του. Είναι μια επίθεση στα πιο ζωτικά συμφέροντα των απλών ανθρώπων, τις κοινωνικές παροχές για την υγεία, την εκπαίδευση, στο δικαίωμα για εργασία και ικανοποιητικό μισθό. Μια επίθεση που, αν δεν ανακοπεί τώρα, με μαθηματική ακρίβεια θα προκαλέσει ασύγκριτα περισσότερους πρόωρους θανάτους και ανθρώπινη δυστυχία από ότι η έκρηξη της 11/7.

[1] Το 2010 οι μισθοί και άλλες βραχυπρόθεσμες παροχές των τριών εκτελεστικών διευθυντών της Τράπεζας Κύπρου ήταν 1.749 χιλιάδες ευρώ, δηλαδή σχεδόν 2 εκατομμύρια. Το 2009 οι εκτελεστικοί διευθυντές ήταν δύο, και τσέπωσαν μαζί 1.583 χιλιάδες ευρώ, δηλ. κάτι παραπάνω από ενάμιση εκατομμύριο. Μάλιστα ό ένας απ’ αυτούς, ο Ανδρέας Ηλιάδης, με 980 χιλιάδες πλησίασε το εκατομμύριο.

Αλμπέρτο Φλωρεντίν ( http://albertoflorentincy.wordpress.com ).

Δάφνος Οικονόμου

Μάρκος Οικονόμου (marcoseconomou@hotmail.com )