Πέμπτη 2 Αυγούστου 2012

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΙΚΙΝΓΚΣ

Πηγή :http://www.exandasdocumentaries.com/gr/documentaries/chronologically/2011-2012/286-mathimata-apo-tous-vikings
 
Το 2008 η Ισλανδία ήρθε αντιμέτωπη με μια άνευ προηγουμένου οικονομική καταστροφή. Οι τρεις τράπεζές της κατέρρευσαν συμπαρασύροντας στο γκρεμό όλη την κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας.
Τέσσερα χρόνια μετά, το 2012, η Ισλανδία άρχισε να δείχνει σημάδια ανάκαμψης. Η ανεργία μειώνεται, η ανάπτυξη βρίσκεται περίπου στο 2,5%. Ωστόσο για να γίνει αυτό, μπήκαν σε εφαρμογή ανορθόδοξοι χειρισμοί, τελείως διαφορετικοί από αυτούς που επιβάλλει η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. σε χώρες της ευρωζώνης που πλήττονται από την κρίση. Χειρισμοί που πολλές φορές έφεραν τη χώρα αντιμέτωπη με τη Διεθνή Κοινότητα και τις αγορές. Πλέον ακόμα και το Δ.Ν.Τ. παραδέχεται πως η διαφορετική διαχείριση της κρίσης από τους Ισλανδούς έφερε καρπούς. Πώς τα κατάφεραν οι απόγονοι των Βίκινγκς;
http://www.exandasdocumentaries.com/gr/documentaries/chronologically/2011-2012/286-mathimata-apo-tous-vikings
«Ο Θεός να ευλογεί την Ισλανδία!», δήλωνε στις 6 Οκτωβρίου του 2008, σε διάγγελμά του προς τον ισλανδικό λαό, ο τότε πρωθυπουργός και πρόεδρος του δεξιού Κόμματος της Ανεξαρτησίας, Γκέιρ Χάαρντε. Η ελεύθερη αγορά είχε πια σταματήσει να δίνει την ευλογία της και το νεοφιλελεύθερο οικονομικό θαύμα της νησιωτικής χώρας είχε αποδειχθεί ένα ισλανδικό παραμύθι. Οι τρεις τράπεζες της χώρας πτώχευσαν και σα να βρυχήθηκε το ρήγμα πάνω στο οποίο βρίσκεται η Ισλανδία, η οικονομία της κατέρρευσε. Πώς, όμως, μια χώρα, «η καλύτερη για να ζεις» σύμφωνα με τον ΟΗΕ το 2007, έφτασε μόλις ένα χρόνο μετά στο χείλος της καταστροφής;
Η Ισλανδία είναι ένα ιδιαίτερα όμορφο, ηφαιστειογενές νησί του Βόρειου Ατλαντικού, με μόλις 320 χιλιάδες κατοίκους. Βρίσκεται κυριολεκτικά στην άκρη του κόσμου, πάνω στο ρήγμα της ευρωπαϊκής με την αμερικανική τεκτονική πλάκα. Λόγω αυτού, έχει πλούσιες γεωθερμικές πηγές και οι άφθονες ποσότητες ανανεώσιμης ενέργειας καλύπτουν σχεδόν το σύνολο των ενεργειακών αναγκών της. Παραδοσιακά, οι κάτοικοί της απασχολούνταν στην αλιεία, τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Μέχρι, όμως, τα μέσα της δεκαετίας του 1990.
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ «ΙΣΛΑΝΔΙΚΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ»
«Στις αρχές του 1990 ένα καινούργιο νεοφιλελεύθερο κόμμα ανέβηκε στην εξουσία, φέρνοντας ένα νέο τρόπο πολιτικής σκέψης», μας λέει ο καθηγητής των πολιτικών επιστημών Έιρικουρ Μπέργκμαν. Η συνταγή ήταν γνωστή: Ιδιωτικοποιήσεις, μείωση του φορολογικού συντελεστή για τις επιχειρήσεις, πλήρης απελευθέρωση της αγοράς, αδύναμα αντανακλαστικά των ελεγκτικών μηχανισμών και άφθονο πλαστικό χρήμα και δάνεια για τις χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις. «Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα εδώ έδωσε ώθηση σε αυτή την ανάπτυξη. Οι τράπεζες επεκτάθηκαν στο εξωτερικό, κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ολλανδία και διευρύνθηκαν. Τελικά, το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας υπερέβη κατά 10 φορές το μέγεθος της οικονομίας. Δηλαδή οι τράπεζες είχαν πλούτο 10 φορές μεγαλύτερο από τον πλούτο της ίδιας της χώρας», επισημαίνει ο κ. Μπέργκμαν.
Φιλόδοξα golden boys, και νεαροί τραπεζίτες που ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για τα μεγαλύτερα κέρδη έδιναν τον τόνο και η υπόλοιπη κοινωνία ακολουθούσε. Όλοι ήταν ευχαριστημένοι και ελάχιστοι ήταν αυτοί που έλειπαν από το ξέφρενο αυτό πάρτι του χρήματος. Απλοί εργαζόμενοι άρχισαν να παίρνουν αφειδώς δάνεια για πολυτελή σπίτια και αυτοκίνητα και το όνειρο της «μεγάλης ζωής» είχε κατακτήσει κάθε πτυχή της καθημερινότητας. «Πιστεύω ότι ο κόσμος υπερέβη εαυτόν αγοράζοντας όλων των ειδών τα πράγματα. Και εγώ το έκανα, ξέρετε. Δεν είμαι αθώα. Έκανα όλων των ειδών τις παλαβομάρες, γιατί νόμιζα ότι αυτός είναι ο καιρός για να τις κάνω», εξομολογείται σχεδόν απολογητικά η τραγουδίστρια Έλεν Κριστιάντοτιρ.
Η ΣΚΛΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ
Όμως η ευδαιμονία δεν κράτησε για πολύ. Η κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008 επηρέασε άμεσα τις ισλανδικές τράπεζες. Η διατραπεζική αγορά πάγωσε καθώς άρχισε να επικρατεί δυσπιστία. Οι τράπεζες κοιτούσαν να κλείσουν τα ανοίγματά τους και να μαζέψουν ρευστό. Οι αγορές ζητούσαν πίσω τα χρήματα που είχαν δανείσει, όπως και οι ξένοι καταθέτες από την Ολλανδία και την Αγγλία. Οι ισλανδικές τράπεζες αδυνατούσαν να ανταποκριθούν και η Κεντρική Τράπεζα της Ισλανδίας ήταν αδύνατο να τους δανείσει τόσα χρήματα, καθώς ήταν υπεραναπτυγμένες. Η κατάρρευσή τους ήταν αναπόφευκτη.
Ο υπουργός οικονομικών Στέινγκριμουρ Σίγκφουσον περιγράφει: «Ήταν μια οικονομική φούσκα. Και όλα αυτά έφτασαν σε ένα πολύ γρήγορο και δραματικό τέλος τον Οκτώβριο του 2008. Οι τρεις μεγαλύτερες τράπεζες με εκτεταμένες διεθνείς συναλλαγές κατέρρευσαν και ήταν ένα σοβαρό σοκ για όλη την ισλανδική οικονομία. Ο οικονομικός τομέας πρακτικά εξαφανίστηκε, υπήρξε μια τεράστια πτώση στις τιμές ακινήτων, το νόμισμα υποτιμήθηκε πολύ απότομα και αυτό προκάλεσε μεγάλα προβλήματα στις επιχειρήσεις και τις πωλήσεις ακινήτων. Αυτά τα γεγονότα ήταν πολύ δραματικά».
ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ
Ξέσπασαν πρωτοφανείς διαμαρτυρίες για τα δεδομένα της χώρας και στο Ρέικιαβικ οι διαδηλωτές ήρθαν για πρώτη φορά μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αντιμέτωποι με τα δακρυγόνα της αστυνομίας. Χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας ξεχύθηκαν στους δρόμους, προκαλώντας μια σειρά γεγονότων που έμεινε γνωστή ως «Επανάσταση των Τηγανιών και των Κατσαρολών». «Ήταν απλά άνθρωποι που δεν μπορούσαν άλλο, που ένιωσαν ηθικά υποχρεωμένοι να κάνουν κάτι, άνθρωποι που ίσως δεν είχαν κάνει τίποτα νωρίτερα», λέει η βουλευτής με το "Κίνημα των Πολιτών", Μπιργκίτα Γιόνσντοτιρ.
Οι διαδηλώσεις δεν άφησαν πίσω τους μόνο τον εκκωφαντικό θόρυβο, αλλά πέτυχαν την εκθρόνιση της κυβέρνησης της κρίσης και την εκλογή νέας, με τη συμμαχία κεντροαριστεράς και πράσινης αριστεράς. “Αφού εκδιώξαμε την προηγούμενη κυβέρνηση με μία αναίμακτη επανάσταση η οποία έγινε παγκοσμίως γνωστή, δόθηκε σε κάποιους η ευκαιρία να χτίσουν μία νέα κυβέρνηση”, εξηγεί ο διαδηλωτής Χιόρτουρ Χάουζερ.
ΛΟΓΑΡΙΑΖΟΝΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΟ
Tο πρώτο πράγμα που έκανε η νέα κυβέρνηση ήταν να διαπραγματευτεί με την αγγλική και την ολλανδική κυβέρνηση, που πίεζαν για την εξόφληση των πολιτών τους. Ήρθαν σε συμφωνία, η οποία πέρασε από το ισλανδικό κοινοβούλιο και προέβλεπε να πληρώσει ο λαός την ζημιά που ιδιωτικές εταιρείες, οι τράπεζες δηλαδή, είχαν δημιουργήσει. Η απόφαση του κοινοβουλίου πήγε στον Πρόεδρο της χώρας για επικύρωση, ο οποίος όμως κάτω και από την πίεση της κοινωνικής βάσης, αρνήθηκε να την υπογράψει και κάλεσε σε δημοψήφισμα.
«Στην ουσία ήταν ένα ερώτημα, εάν οι καθημερινοί άνθρωποι της Ισλανδίας, αγρότες, ψαράδες, νοσοκόμες, γιατροί, νέοι και μεγάλοι άνθρωποι, θα έπρεπε να γίνουν υπεύθυνοι για την αποτυχία μιας ιδιωτικής τράπεζας", εξηγεί ο Πρόεδρος της ισλανδικής Δημοκρατίας, Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον. "Για να το θέσω διαφορετικά: Έχουμε ένα σύστημα στο οποίο τα κέρδη των τραπεζών οδηγούν σε υπερκέρδη για τους μετόχους και σε μπόνους για τους τραπεζίτες, αλλά οι ζημιές των τραπεζών επιβαρύνουν την κοινωνία; Δηλαδή ιδιωτικοποιούμε τα κέρδη και κοινωνικοποιούμε τις απώλειες;" αναρωτιέται ο κύριος Γκρίμσον.
Η απόφασή του Προέδρου έκανε έξαλλη τη διεθνή οικονομική κοινότητα και κατακρίθηκε από εχθρούς και φίλους ως λαϊκιστική και αδιέξοδη. Άνθρωποι της ευρωζώνης απείλησαν ότι η Ισλανδία θα μετατραπεί σε «Κούβα του Βορρά», θα απομονωθεί, θα γίνει κράτος - παρίας. Ωστόσο η απόφαση του κ. Γκρίμσον ήταν αμετάκλητη. Και τον Μάρτιο του 2010, ο ισλανδικός λαός με το συντριπτικό ποσοστό του 93%, αρνήθηκε μέσω του δημοψηφίσματος να πάρει στις πλάτες του τα χρέη των τραπεζών.
"Φτάνεις σε αυτά τα σταυροδρόμια, όπου από τη μια πλευρά είναι οι απαιτήσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών και από την άλλη είναι η δημοκρατική βούληση του κόσμου. Μπροστά σε με μια τέτοια επιλογή, η απάντησή μου ήταν και είναι ξεκάθαρη: Η δημοκρατική βούληση του κόσμου πρέπει να επικρατήσει!» επισημαίνει με νόημα ο Ισλανδός Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Θορυβημένοι Άγγλοι και Ολλανδοί από το ηχηρό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος κάλεσαν την Ισλανδική κυβέρνηση προκειμένου να ξανασυζητήσουν το θέμα. Τους προσέφεραν καλύτερους όρους από την προηγούμενη φορά. Ωστόσο και πάλι ο Πρόεδρος έδειξε την κάλπη του δημοψηφίσματος. Και πάλι το αποτέλεσμα ήταν "Όχι".
"Ποια είναι η μεγαλύτερη συνεισφορά της Ευρώπης στον πολιτισμό;" διερωτάται ο κ. Γκρίμσον. "Δεν είναι η οικονομία των αγορών. Είναι η δημοκρατία, η μεγαλύτερη συνεισφορά της Ευρώπης στον κόσμο. Υπάρχουν χώρες σήμερα που έχουν πολύ δυνατές οικονομίες, αλλά πολύ λίγη δημοκρατία".
ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ
Η βαθιά δημοκρατική πίστη του ισλανδικού λαού ταξιδεύει πίσω στους αιώνες, στο 930 μ.Χ. Ήταν τότε που ιδρύθηκε ένα από τα αρχαιότερα κοινοβούλια του κόσμου. Κάτοικοι από κάθε γωνιά του νησιού κατέφθαναν ταξιδεύοντας επί μέρες με τα άλογά τους στις πεδιάδες του Θινκβελίρ, όπου κάτω από τον ανοιχτό ουρανό λάμβαναν αποφάσεις για τα κοινά. Η Εθνική Συνέλευση ήταν ο μόνο θεσμός που νομοθετούσε, αφού δεν υπήρχε κεντρική εξουσία ή βασιλιάς.
Έτσι και στις μέρες μας, οι Ισλανδοί πολίτες ανέλαβαν και πάλι να νομοθετήσουν. Έπειτα από ειδικό νόμο που κατατέθηκε στη Βουλή, απλοί άνθρωποι αποφασίστηκε να συμμετάσχουν στην αναθεώρηση του συντάγματος του ισλανδικού κράτους.
Καταθέτοντας την εμπειρία της, η φοιτήτρια και συμμετέχουσα στη Συνταγματική Συνέλευση Άστρος Γκουνλαουσντότιρ, λέει: «Διαβάζαμε τα άρθρα ένα - ένα για να δούμε πως ήταν ως τις μέρες μας και αν χρειαζόταν να γραφούν ξανά. Μετά δημιουργούσαμε τα δικά μας άρθρα, τα οποία δημοσιεύονταν στο Ίντερνετ, όπου το κοινό μπορούσε να σχολιάσει. Έπειτα, κοιτούσαμε αυτά τα σχόλια και εξετάζαμε αν χρειαζόταν αλλαγή στα άρθρα, λαμβάνοντας υπόψη τις επισημάνσεις του κοινού.» Και καταλήγει: «Για μένα είναι βήμα προς το μέλλον. Είναι μέρος της άμεσης δημοκρατίας, να επιτρέπεται σε καθημερινούς πολίτες να συμμετέχουν στην καθημερινή ζωή της πολιτικής. Και το ίντερνετ μπορεί να παίξει έναν τέτοιο ρόλο».
ΟΙ ΥΠΑΙΤΙΟΙ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΦΥΛΑΚΗ
Παράλληλα, ικανοποιείται άλλο ένα αίτημα των πολιτών. Μέσα από ειδικό δικαστήριο αναζητούνται οι ποινικές ευθύνες όσων συνέβαλαν στην κρίση του 2008.
Ο πρώην πρωθυπουργός, Γκέιρ Χάαρντε, γίνεται ο πρώτος πολιτικός ηγέτης στον κόσμο που κατηγορείται για εγκληματική ευθύνη αναφορικά με την παγκόσμια οικονομική κρίση. Ο ίδιος εμφανώς συγκινημένος λέει: "Η συνείδησή μου είναι καθαρή, δεν παραβίασα το νόμο, δεν έκανα ποτέ κάτι τέτοιο και δεν νομίζω ότι οι αποφάσεις που πήρα θα πρέπει να οδηγήσουν τον πρωθυπουργό στη φυλακή. Το αντίθετο μάλιστα! Είναι ντροπιαστικό για τους πολιτικούς μου αντιπάλους να θέλουν να πλήξουν εμένα και το κόμμα μου με αυτόν τον τρόπο. Εδώ, η πολιτική μετατράπηκε σε ποινική υπόθεση, η δικαιοσύνη γύρισε αλλού το κεφάλι της", καταλήγει.
Ο κ. Χάαρντε αντιμετωπίζει την ανώτερη ποινή κάθειρξης που στην Ισλανδία είναι δύο χρόνια. Και δεν είναι μόνο αυτός... Τρεις πρώην διοικητές της κεντρικής τράπεζας, υπουργοί και στελέχη των τριών ιδιωτικών τραπεζών καλούνται να λογοδοτήσουν. Ο μόνιμος γραμματέας του υπουργείου οικονομικών ήδη καταδικάστηκε. Ο εισαγγελέας έβγαλε διεθνή εντάλματα σύλληψης, καθώς πολλά golden boys των τραπεζών διέφυγαν στο εξωτερικό, κάνοντας μία μέρα πριν από την εκδήλωση της κρίσης τεράστιες αναλήψεις από τους λογαριασμούς τους. Τρεις συνελήφθησαν και κρατούνται.
Κανείς, ούτε καν οι κατηγορούμενοι, δεν αμφισβήτησαν την αξιοπιστία της ειδικής εξεταστικής επιτροπής που μέσα σε 15 μήνες από τη σύγκλισή της, κατέληξε σε πόρισμα 2.400 σελίδων. Το "μαύρο πόρισμα", όπως αποκαλείται στην Ισλανδία, αναγνώστηκε για 6 μέρες χωρίς σταματημό, από 45 ηθοποιούς στο δημοτικό θέατρο της πόλης. Για τους Ισλανδούς ήταν ένα είδος κάθαρσης.
ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ
Η κρίση σημάδεψε βαθειά τη μικρή νησιωτική χώρα. Η κορόνα υποτιμήθηκε απότομα περίπου 80%. Χιλιάδες έμειναν άνεργοι και οι τράπεζες άρχισαν να κατάσχουν σπίτια και αυτοκίνητα, καθώς οι πολίτες αδυνατούσαν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους. Ασυνήθιστο για ένα σκανδιναβικό κράτος - πολλώ δε μάλλον για την Ισλανδία, που οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της μπορούν να εξασφαλίσουν ένα πολύ καλό βιοτικό επίπεδο- αυξήθηκαν σημαντικά και οι άνθρωποι που στράφηκαν στα κοινωνικά παντοπωλεία για να εξασφαλίσουν είδη πρώτης ανάγκης. «Τώρα, έχουμε γύρω στις επτακόσιες οικογένειες που έρχονται, ενώ πριν από την κρίση είχαμε τριακόσιες με τριακόσιες πενήντα. Οι ομάδες που γίνονται όλο και μεγαλύτερες, κάθε εβδομάδα, είναι αυτές των ανέργων», σημειώνει η Άσγκερντουρ Φλοσαρντότιρ, υπεύθυνη κοινωνικού παντοπωλείου.
Η βαθιά πληγωμένη οικονομία της Ισλανδίας ήταν αδύνατον να ορθοποδήσει χωρίς βοήθεια. Τα σκανδιναβικά κράτη δάνεισαν στη χώρα 2,5 δισ. δολάρια, ενώ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εμφανίστηκε μετά από 35 χρόνια στην Ευρώπη για να δανείσει στην Ισλανδία 2,1 δισεκατομμύρια δολάρια. Τις διαπραγματεύσεις με το Δ.Ν.Τ. ανέλαβε ο υπουργός οικονομικών Στεΐνγκριμουρ Σίγκφουσον, σφοδρός πολέμιός του μέχρι τότε. Από την πρώτη στιγμή ήταν ξεκάθαρος μαζί τους: «Συνειδητοποιείτε ότι έρχεστε σε ένα σκανδιναβικό κράτος κοινωνικής πρόνοιας, ένα ανοιχτό δημοκρατικό κοινωνικό κράτος; Αυτή είναι μια νέα εμπειρία για σας. Και πρέπει να το γνωρίζετε αυτό!», τους είπε. Και εξηγώντας το πώς εξέλαβαν οι ιθύνοντες του Δ.Ν.Τ. τα λεγόμενά του, συνεχίζει: «Ήταν αρνητικοί στην αρχή, αλλά όταν είδαν ότι είμαστε σοβαροί και είχαμε στιβαρά επιχειρήματα γι’ αυτά που σκοπεύαμε να κάνουμε, το δέχτηκαν και μας επέτρεψαν να σχεδιάζουμε τα μέτρα έτσι όπως εμείς νομίζαμε ότι θα ήταν καλύτερα για τη χώρα».
Ο εκπρόσωπος του Δ.Ν.Τ. στην Ισλανδία, Φράνεκ Ροζβαντόβσκι, δηλώνει ότι έχει εκπλαγεί από το πώς πήγαν τα πράγματα: «Είναι μάλλον αλήθεια ότι οι άνθρωποι της μεσαίας και εργατικής τάξης καταλήγουν να πληρώνουν δυσανάλογα το κόστος της κρίσης. Είναι ατυχές αλλά αυτό φαίνεται να συμβαίνει. Αλλά, δεν ήταν αυτή η περίπτωση της Ισλανδίας. Ένα από τα πράγματι αξιοσημείωτα στοιχεία αυτού του προγράμματος που οι αρχές σχεδίασαν και εφάρμοσαν, είναι ότι πήραν αρκετά μέτρα για να προστατέψουν το φτωχότερο μέρος του πληθυσμού, τη μεσαία τάξη και τους φτωχούς». Και καταλήγει: «Νομίζω πως αυτό ήταν ένα σημαντικό και σπουδαίο επίτευγμα των ισλανδικών αρχών. Στην περίοδο μετά την κρίση, η ανισότητα στην κατανομή εισοδήματος έχει γίνει, για την ακρίβεια, λιγότερη, παρά μεγαλύτερη».
Με οδηγό τη διατήρηση του κοινωνικού κράτους και προσανατολισμό την αύξηση της φορολογίας στα εύπορα κοινωνικά στρώματα, η χώρα βαδίζει στο σωστό δρόμο. Όπως επισημαίνει ο κ. Σίγκφουσον: «Τώρα που έχει περάσει καιρός από την κρίση μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ικανοποιημένοι. Τα πράγματα πήγαν καλά για την Ισλανδία γιατί ξέφυγε από την επικίνδυνη ζώνη, δεν υπάρχουν πλέον συζητήσεις για πτώχευση ή τέτοια πράγματα, η αποκατάσταση προχωρά, η οικονομική ανάπτυξη που αναμένεται αυτό το χρόνο είναι 2.5% - 3%. Η ανεργία πέφτει συνεχώς και οι περισσότεροι δείκτες σήμερα δείχνουν βελτίωση. Αλλά, έχουμε ακόμα πολύ δρόμο».
Η Ισλανδία αποτελεί σίγουρα ένα διαφορετικό παράδειγμα διαχείρισης της κρίσης που προέκυψε από την κατάρρευση των τραπεζών της. Οικονομικά, πολιτικά, δικαστικά και πολιτισμικά προσπάθησε να λειτουργήσει όχι με βάση τις απαιτήσεις των αγορών που την έφεραν στο χείλος της καταστροφής, αλλά με επίκεντρο τον πολίτη και τα συμφέροντά του. Ακόμα και έτσι όμως, τα προβλήματα που γεννήθηκαν από την κρίση παραμένουν παρόντα για να θέτουν ρητά το ερώτημα: Ποιος είναι ο πυρήνας του προβλήματος που έχει εξωθήσει στην ανέχεια τους λαούς, από την Αργεντινή μέχρι τη Γουατεμάλα, από την Τυνησία μέχρι την Κένυα και από την Ισλανδία μέχρι την Ελλάδα;

Τα προσωπικά δεδομένα των εκπαιδευτικών σε μυστικά γραφεία

Εφτά μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές και ο Δημοκρατικός Συναγερμός σε συντονισμένη επιχείρηση με τους “δορυφόρους” του ξεκίνησαν την ψηφοθηρία με αθέμιτες και προκλητικές μεθόδους. Συμπεριφέρονται ως σίγουρη εξουσία, τάζοντας σε όσους ψηφίσουν Νίκο Αναστασιάδη ειδική μεταχείριση, είτε για προαγωγή είτε για μετάθεση είτε για οποιαδήποτε άλλη ευνοιοκρατική εξυπηρέτηση.
Συγκεκριμένα, δεκάδες εκπαιδευτικοί επικοινώνησαν χθες στα γραφεία μας στη Λεμεσό για να καταγγείλουν, αλλά και να διαμαρτυρηθούν ταυτόχρονα, για μια συντονισμένη και στοχευμένη επικοινωνία που είχαν μαζί τους, στελέχη της παράταξης των εκπαιδευτικών “Πρωτοπορία”, που ως γνωστό προέρχεται από τον ΔΗΣΥ. Το πρώτο ερώτημα, που απευθύνουν οι παραπονούμενοι, αφορά τον τρόπο εξασφάλισης των προσωπικών τους δεδομένων από την “Πρωτοπορία”. Πρόκειται για καθαρή παραβίαση των προσωπικών μας δεδομένων, όπως μας δήλωναν, αφού έχουν στην κατοχή τους όλα μας τα προσωπικά στοιχεία, διεύθυνση και τηλέφωνα κινητά και σταθερά. Αυτό, όπως μας ανέφεραν, θα πρέπει να εξεταστεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους και να ληφθούν άμεσα και αποφασιστικά μέτρα.

Ολόκληρο το άρθρο

Πέμπτη 12 Ιουλίου 2012

Beach Party

Beach Party την Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2012 και ώρα
20:00 στην Παραλία "Φανάρι" (πλησίον Φάρου στα Περβόλια Λάρνακας)

Πληροφορίες
Μάριος Στυλιανού 99356142                                        
Λάζαρος Αβραάμ 99787472                                       
Έλενα Ανδρέου 99559975                                             
Μαρία Παπαγεωργίου 99436908                                
Χριστίνα Νικολάου 9999532249                                    
Ελένη Μηνά-Ματθαίου 99699676


Τρίτη 10 Ιουλίου 2012

Στέφανος Στεφάνου : "Δεν θα υπάρξει στάση πληρωμών"

Το κράτος δεν πρόκειται να υποχρεωθεί σε στάση πληρωμών. Όσοι μιλούν για στάση πληρωμών κινδυνολογούν και ανεύθυνα πανικοβάλλουν προκαλώντας τεράστια ζημιά στην οικονομία και στον τόπο. Για το καλό του τόπου και της οικονομίας μας, η κινδυνολογία πρέπει να τερματιστεί.
Αν ορισμένοι ανησυχούν τόσο πολύ για τη στάση πληρωμών τότε πώς μπορεί να ερμηνευθεί η προσπάθεια που κατέβαλαν χθες στη Βουλή των Αντιπροσώπων να εμποδίσουν ημικρατικούς οργανισμούς από το να αγοράσουν κρατικά χρεόγραφα, όπως ο Νόμος τους υποχρεώνει να κάνουν; Μήπως επιχειρούν να χρεωκοπήσουν την οικονομία για να δικαιώσουν τις κινδυνολογίες τους; Μήπως επιχειρούν να απαλλάξουν τις τράπεζες από τις ευθύνες που φέρουν για την κατάσταση της οικονομίας και να τις φορτώσουν στην Κυβέρνηση; Ας σκεφθούν, επιτέλους, το καλό του τόπου.

Κυριακή 8 Ιουλίου 2012

Μύθοι και πραγματικότητες για την οικονομία

Του Γιώργου Λουκαΐδη*
 
Ο Μηχανισμός και η Τρόικα, μετά την Ιρλανδία, την Ελλάδα και την Πορτογαλία μπήκε και στο δικό μας σπίτι. Αναμφισβήτητα αρνητική εξέλιξη, την οποία τουλάχιστον η κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ θέλαμε να αποφύγουμε. Γιατί φτάσαμε ώς εδώ;

Η αντιπολίτευση, με τη συνέργεια της πλειοψηφίας των ΜΜΕ, έχουν και σε αυτό το θέμα στήσει μια βιομηχανία ψέματος, διαστρέβλωσης και βάναυσης παραποίησης της αλήθειας, με προφανείς στόχους.
Πρώτον, να φορτώσουν όλη την ευθύνη στην Κυβέρνηση και στο ΑΚΕΛ.
Δεύτερον, ως απολογητές του καπιταλισμού να απαλλάξουν από την όποια ευθύνη το σύστημα ως τέτοιο, να συγκαλύψουν τη χρεοκοπία της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας τους και κυρίως να αποσείσουν τις τεράστιες ευθύνες των διοικήσεων των τραπεζών και του τέως διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας.
Τρίτον, να δημιουργήσουν μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα τρόμου γύρω από υπαρκτά δημοσιονομικά και διαρθρωτικά προβλήματα της οικονομίας για να φορτώσουν όλη τη «λυπητερή» των συνεπειών της καπιταλιστικής κρίσης, της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη και της κυπριακής τραπεζικής κρίσης, στους εργαζόμενους και στις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.
Οι ίδιες, όμως, οι εξελίξεις και τα γεγονότα καταρρίπτουν σαν χάρτινο πύργο τους μύθους που οργανωμένα φτιάχνουν εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα.
Μύθος πρώτος: Ευθύνεται η κυβέρνηση γιατί ενταχθήκαμε στον Μηχανισμό: Ουδέν αναληθέστερον. Για την αποκατάσταση της αλήθειας αρκεί μια ανάγνωση των εκθέσεων των οίκων αξιολόγησης. Οι εκθέσεις τους αναφέρουν ως αποκλειστικό λόγο των υποβαθμίσεων, την έκθεση των κυπριακών τραπεζών στην ελληνική οικονομία. Οι «Μoodys», για παράδειγμα, στις τελευταίες δύο αξιολογήσεις τους δεν αναφέρουν λέξη για δημοσιονομικά προβλήματα.
Αντίθετα, στην έκθεση του Μαρτίου ενώ αναγνώρισαν ότι λήφθηκαν μέτρα και μάλιστα πέραν από τα αναμενόμενα, ενώ αναγνώρισαν ότι η επιβεβαίωση μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων δημιουργεί θετικές προοπτικές για την οικονομία, εντούτοις μας υποβάθμισαν. Αναφέροντας ως μοναδικό λόγο τις τράπεζες.
Οι πρόσφατες δε αναφορές άλλων οίκων σε δημοσιονομικά προβλήματα και ανισορροπίες, σε καμιά περίπτωση δεν προβάλλονται ως οι λόγοι υποβάθμισης όπως κάποιοι επιχειρούν να παρουσιάσουν για να θολώσουν τα νερά.
Οι υποβαθμίσεις λόγω τραπεζών οδήγησαν σε αποκλεισμό από τις αγορές και αυτό με τη σειρά του οδήγησε στον Μηχανισμό.
Μύθος δεύτερος: Αν τα δημόσια οικονομικά ήταν καλύτερα θα μπορούσαμε να στηρίξουμε τις τράπεζες και να αποφεύγαμε τον Μηχανισμό. Βάναυση παραποίηση της αλήθειας και αυτός ο ισχυρισμός. Αν το μέγεθος της ζημιάς των τραπεζών ήταν περιορισμένο σε χαμηλά ποσοστά επί του ΑΕΠ τότε δεν θα είχαμε και τις υποβαθμίσεις από τις αγορές.
Η ζημιά όμως επί του ΑΕΠ, κατά την τελευταία έκθεση των «Fitch», με συντηρητική πρόβλεψη όπως οι ίδιοι λένε, θα ανέλθει στα 6 δισ. ευρώ χωρίς να υπολογίζεται το χειρότερο σενάριο για την Ελλάδα. 35% του ΑΕΠ δηλαδή.
Η πιο κοντινή περίπτωση στη δική μας, αυτή της Ιρλανδίας, επίσης καταρρίπτει το μύθο. Η Ιρλανδία, πριν την κτυπήσει η κρίση είχε δημόσιο χρέος 24,9% το 2007. Αντί ελλείμματος είχε δημοσιονομικό πλεόνασμα 1,6% μέσο όρο από το 1999 ώς το 2007. Δημοσιονομικά μεγέθη που δεν μπορούσε ίσως να ήσαν καλύτερα. Οι τράπεζες και η ανάγκη στήριξής τους, όμως, ανέτρεψαν πλήρως την εικόνα, οδηγώντας τη χώρα στον Μηχανισμό και σε δείχτες από τους χειρότερους στην Ευρώπη.
Τέλος, μια απλή σύγκριση με τα δημοσιονομικά μεγέθη άλλων ευρωπαϊκών χωρών δείχνει ότι παραμένουμε ως Κύπρος 20 μονάδες κάτω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης.
Μύθος τρίτος: Απόδειξη ότι μπαίνουμε στον Μηχανισμό και για τα δημοσιονομικά μας είναι η ανάγκη δανεισμού και για την αναχρηματοδότηση του δημόσιου χρέους. Αυτό αποτελεί διαστρέβλωση της πραγματικότητας, αν και δεν είναι εντελώς ψέμα.
Είναι η μισή αλήθεια! Άλλη είναι η αιτία αποκλεισμού από τις αγορές όπως ήδη αναφέραμε. Όπως άλλη είναι και η αιτία προσφυγής στον Μηχανισμό στο συγκεκριμένο χρόνο. Που, όπως είναι γνωστό, κατέστη αναγκαία, παρά το ρωσικό δάνειο, για να στηριχθεί η Λαϊκή Τράπεζα.
Από τη στιγμή, όμως, που αναγκάζεται κάποιο κράτος να προσφύγει, έστω για τις τράπεζες, το ίδιο το κράτος καθίσταται οφειλέτης του δανείου αφού δεν δύνανται ακόμη οι τράπεζες να το πράξουν αυτόνομα. Αυτό, αυτόματα σημαίνει ότι το κράτος μπαίνει στο μικροσκόπιο του μηχανισμού όχι απλώς για το σύνολο των δανειακών του αναγκών μέχρι και το χρόνο που προβλέπεται να επανακτήσει πρόσβαση τις αγορές, αλλά ταυτόχρονα και κυρίως εξετάζεται η δυνατότητα και τα μέσα αποπληρωμής των οφειλών που θα προκύψουν.
Μύθος τέταρτος: Η αναχρηματοδότηση του δημόσιου χρέους αυξάνει το χρέος. Και στις τρεις παρεμβάσεις του σε τηλεοπτική συζήτηση με τον γράφοντα, αυτό επανέλαβε οπρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής και νομικός σύμβουλος της Λαϊκής Τράπεζας κ. Ν. Παπαδόπουλος. Συνειδητό ψέμα! Όταν χρωστάς χίλια ευρώ και δανειστείς άλλα χίλια για να αποπληρώσεις το πρώτο σου δάνειο, δεν θα χρωστάς 2.000 ευρώ. Χίλια θα συνεχίσεις να χρωστάς. Δεν ξέρω αν τέτοιες συμβουλές έδινε στη «Λαϊκή» και η Τράπεζα έφτασε ώς εδώ! Πάντως η μόνη αλήθεια, ό,τι και να λέει ο κ. Παπαδόπουλος, είναι ότι το μόνο χρέος που όχι μόνο θα αυξήσει αλλά θα εκτινάξει το δημόσιο χρέος είναι αυτό των τραπεζών. Που κατά τους «Fitch» θα φτάσει με συντηρητικές προβλέψεις το 100% περίπου του ΑΕΠ.
Μύθος πέμπτος: Είναι καλύτεροι οι όροι δανεισμού του Μηχανισμού απ’ ό,τι του ρωσικού δανείου που πήραμε και που διεκδικούμε να ξαναπάρουμε.
Το πρόβλημά τους, βέβαια, στο πλαίσιο των ιδεοληψιών τους, είναι ότι το δάνειο προέρχεται από τη Ρωσία και όχι ας πούμε από τις ΗΠΑ.
Αλλά αν είναι έτσι τα πράγματα, γιατί σωστά αγωνιούνγια να διατηρήσουν χαμηλό τον εταιρικό φόρο για τα τεράστια ρωσικά κεφάλαια που βρίσκονται στην Κύπρο;
Γιατί η Ισπανία δανείζεται με 4,7% επιτόκιο, ποσοστό ψηλότερο από το δικό μας ρωσικό δάνειο και δεν προσφεύγει στον Μηχανισμό να πάρει χαμηλότερο επιτόκιο;
Μήπως ενοχλούνται ότι πιθανό καινούριο διακρατικό δάνειο θα απογυμνώσει πλήρως τους μύθους που καλλιεργούν;
Ή μήπως ανησυχούν ότι ένα διακρατικό δάνειο, αν έλθει, θα ενισχύσει τη διαπραγματευτική μας θέση έναντι της Τρόικας;
Ή μήπως τελικά η ωραιοποίηση του Μηχανισμού, στον οποίο ήθελαν και ασκούσαν πιέσεις για να προσφύγουμε από πέρσι όταν διαμαρτύρονταν για τη λήψη του ρωσικού δανείου, στοχεύει στον εξαναγκασμό της κυβέρνησης και του ΑΚΕΛ να αποδεχτούμε, πέραν από την κοινωνικοποίηση των ζημιών των τραπεζών και την ιδιωτικοποίηση των κερδών των κερδοφόρων ημικρατικών οργανισμών;
Να συναινέσουμε στην κατάργηση της ΑΤΑ την οποία, όπως μας είπε προχθές εκπρόσωπος της ΟΕΒ, εδώ και 30 χρόνια βυσσοδομούν να την εξαφανίσουν;
Ή να αποδεχτούμε γενικότερα τη μεταφορά των βαρών των τραπεζών στους ώμους των εργαζομένων, ενώ την ίδια ώρα τα ψηλά εισοδήματα, τα κέρδη και ο πλούτος θα αφεθούν ανενόχλητοι τρίβοντας τα χέρια τους από ικανοποίηση για την έλευση του Μηχανισμού;
* Ο Γιώργος Λουκαΐδης είναι βουλευτής, εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ.

Παρασκευή 6 Ιουλίου 2012

Δηλώσεις για μερική απασχόληση στο Προαιρετικό Ολοήμερο Δημοτικό/Ειδικό Σχολείο και Προαιρετικό Ολοήμερο Νηπιαγωγείο για τη σχολική χρονιά 2012‐2013

Το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, με βάση την Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 6 Ιουνίου 2012 για τη ρύθμιση της απασχόλησης των ατόμων που απασχολούνται στα Ολοήμερα Σχολεία, Κ.Ι.Ε. , Επιμορφωτικά Κέντρα, Απογευματινά και Βραδινά Τμήματα Τεχνικών Σχολών, Μουσικά και Αθλητικά Σχολεία, ανακοινώνει ότι θα συσταθεί Φορέας Ιδιωτικού Δικαίου ο οποίος θα αναλάβει την εργοδότηση των απασχολούμενων στα πιο πάνω προγράμματα. Το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού προωθεί τη διαδικασία παραλαβής και αξιολόγησης των αιτήσεων και επιλογής των ατόμων που θα απασχοληθούν, μέχρι και τη σύσταση του Φορέα.

Το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού καλεί όλους όσοι ενδιαφέρονται να διδάξουν ανάλογα της ειδικότητας που κατέχουν (Δάσκαλος, Ειδικός Εκπαιδευτικός, Νηπιαγωγός) στα Προαιρετικά Ολοήμερα Δημοτικά ή Ειδικά Σχολεία ή Προαιρετικά Ολοήμερα Νηπιαγωγεία, κατά τη σχολική χρονιά 2012‐2013, μπορούν να υποβάλλουν δήλωση ενδιαφέροντος για απασχόληση στο ΠΟΣ/ΠΟΕΣ/ΠΟΝ.

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

Δικαίωμα υποβολής δήλωσης ενδιαφέροντος έχουν διορισμένοι και αδιόριστοι εκπαιδευτικοί ΜΟΝΟ Δημοτικής και Προδημοτικής Εκπαίδευσης:
Α) Δημοτικής Εκπαίδευσης ‐ Δασκάλων
Β) Δημοτικής Εκπαίδευσης ‐ Ειδικών Εκπαιδευτικών (Ειδικής Γυμναστικής, Ειδικών Μαθησιακών, Νοητικών, Λειτουργικών και Προσαρμοστικών Δυσκολιών, Εκπαιδευτικής Ακουολογίας, Εργοθεραπείας, Κωφών, Λογοθεραπείας, Μουσικοθεραπείας, Τυφλών, Φυσιοθεραπείας)
Γ) Εκπαιδευτικοί Προδημοτικής Εκπαίδευσης – Νηπιαγωγοί

Για εκπαιδευτικούς λόγους και για να διασφαλιστεί ο ενιαίος χαρακτήρας του σχολείου, χρειάζεται να εξασφαλιστεί η συνέχεια και σύνδεση του προγράμματος του Ολοήμερου Σχολείου με το πρωινό πρόγραμμα. Για το σκοπό αυτό οι εκπαιδευτικοί οι οποίοι εργάζονται στο σχολείο το οποίο θα λειτουργήσει ως Προαιρετικό Ολοήμερο Σχολείο, θα καλύπτουν μέχρι και το 1/3 του συνολικού αριθμού των εβδομαδιαίων περιόδων που απαιτούνται για τη λειτουργία του Ολοήμερου Σχολείου. Νοείται ότι θα εξασφαλίσουν τη σχετική άδεια από την αρμόδια αρχή. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει εκδήλωση ενδιαφέροντος από τους εκπαιδευτικούς του σχολείου τότε οι περίοδοι θα καλύπτονται από αδιόριστους εκπαιδευτικούς οι οποίοι υπέβαλαν τη σχετική αίτηση.

Οι διορισμένοι εκπαιδευτικοί των σχολείων που θα λειτουργήσουν ως Προαιρετικά Ολοήμερα σχολεία, θα δηλώσουν το ενδιαφέρον τους σε συγκεκριμένο έντυπο το οποίο θα σταλεί με σχετική εγκύκλιο κατά την έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς, για τη λειτουργία των Προαιρετικών Ολοήμερων Σχολείων.

Οι ενδιαφερόμενοι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να υποβάλουν αίτηση ΜΟΝΟ σε ηλεκτρονική μορφή στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού στη διεύθυνση: http://www.moec.gov.cy/dde/programs/proairetiko oloimero/index.html επιλέγοντας το σύνδεσμο «Ολοήμερα – Δηλώσεις Αδιόριστων Εκπαιδευτικών».

Η περίοδος υποβολής των δηλώσεων είναι από την Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012 μέχρι και τις 20 Ιουλίου 2012, ημέρα Παρασκευή το αργότερο μέχρι τις 14:00. Επισημαίνεται ότι δηλώσεις οι οποίες θα σταλούν είτε ταχυδρομικώς, είτε με τηλεομοιότυπο, δε θα λαμβάνονται υπόψη.

Σημειώνεται ότι οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί μπορούν να υποβάλουν αίτηση ΜΟΝΟ εάν έχουν ήδη εγγραφεί στον κατάλογο διοριστέων της ΕΕΥ. Εκπαιδευτικοί που δεν έχουν συμπεριληφθεί στον κατάλογο διοριστέων και έχουν μόνο αριθμό εγγραφής, ΔΕΝ μπορούν να υποβάλουν δήλωση ενδιαφέροντος.

Κατά τη διαδικασία επιλογής για υπηρεσία στο Προαιρετικό Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο (ΠΟΣ), στο Προαιρετικό Ολοήμερο Ειδικό Σχολείο (ΠΟΕΣ) και Προαιρετικό Ολοήμερο Νηπιαγωγείο (ΠΟΝ), οι αδιόριστοι δάσκαλοι θα προσλαμβάνονται με βάση τον αριθμό τους στον κατάλογο διοριστέων, δεδομένου ότι θα εξυπηρετούνται οι ανάγκες του προγράμματος και των μαθητών. Προτεραιότητα θα δίνεται στους άνεργους εκπαιδευτικούς.

Ο χρόνος και ο τόπος απασχόλησης στα Προαιρετικά Ολοήμερα Δημοτικά Σχολεία καθορίζονται ανάλογα με τις ανάγκες της υπηρεσίας. Η αντιμισθία διορισμένων και αδιόριστων δασκάλων που θα καταβάλλεται κατά τη σχολική χρονιά 2012‐13 είναι η ακόλουθη:
‐ Για την περίοδο σίτισης 40 λεπτών €18,25
‐ Για την περίοδο διδασκαλίας 40 λεπτών €20,52
‐ Για τη διοίκηση 40 λεπτών €20,52
‐ Για την ευθύνη διεύθυνσης για κάθε περίοδο 40΄ € 4,56
Σημειώνεται ότι οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί θα μπορούν να υποβάλλουν μια μόνο αίτηση που θα αφορά μόνο ένα τομέα (ΠΟΣ ή ΠΟΝ ή ΠΟΕΣ) και μια μόνο επαρχία. Σε περίπτωση που υποβληθούν περισσότερες από μια αιτήσεις θα λαμβάνεται υπόψη η τελευταία. Επίσης αδιόριστοι εκπαιδευτικοί οι οποίοι απασχολούνται στο Ενιαίο Ολοήμερο Σχολείο θα αποκλείονται από τις διαδικασίες επιλογής στο Προαιρετικό Ολοήμερο Δημοτικό/Ειδικό Σχολείο και στο Προαιρετικό Ολοήμερο Νηπιαγωγείο.

Στους αδιόριστους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι θα κληθούν με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς να υπηρετήσουν ως αντικαταστάτες και παράλληλα υπέβαλαν αίτηση απασχόλησης στο ΠΟΣ ή ΠΟΕΣ ή ΠΟΝ, δε θα προσφέρεται απασχόληση στο Ολοήμερο Σχολείο. Επίσης αδιόριστοι εκπαιδευτικοί οι οποίοι θα υπογράψουν συμβόλαιο για απασχόληση στο Ολοήμερο Σχολείο και κληθούν από την Ε.Ε.Υ. για αντικαταστάτες, θα πρέπει είτε να παραιτούνται από την απασχόληση στο Ολοήμερο Σχολείο, είτε να μην αποδέχονται το διορισμό τους σε θέση αντικαταστάτη.

Τέλος οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί που θα απασχοληθούν στο ΠΟΣ ή ΠΟΕΣ ή ΠΟΝ θα πρέπει είναι σε θέση να εργαστούν από τις 13:00 μέχρι και τις 16:00 ωράριο λειτουργίας των Ολοήμερων Σχολείων. Σε αντίθετη περίπτωση θα αντικαθίστανται από άλλους αιτητές με βάση τη σειρά του καταλόγου της Ε.Ε.Υ.
Όροι εντολής ανάληψης καθηκόντων στα Προαιρετικά Ολοήμερα Σχολεία:
 Υπογραφή συμβολαίου (Οι εκπαιδευτικοί που θα προσληφθούν θα κληθούν να υπογράψουν σχετικό συμβόλαιο)
 Υποχρεωτική συμμετοχή σε πρόγραμμα επιμόρφωσης (αν χρειαστεί).
 Εφαρμογή των κανονισμών λειτουργίας των Προαιρετικών Ολοήμερων Σχολείων, όπως αυτοί ορίζονται από τους ευρύτερους κανονισμούς λειτουργίας των σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης.
 Ετοιμασία και υποβολή δεκαπενθήμερου ή μηνιαίου προγραμματισμού στο Διευθυντή/Διευθύνοντα του Προαιρετικού Ολοήμερου Σχολείου.

Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στην Υπηρεσία Ολοήμερων Σχολείων του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, στα τηλέφωνα 22809543 και 22800795.
Γραφείο Τύπου και Δημοσιότητας
6 Ιουλίου 2012
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ