Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

Άνθη λευτεριάς

Άνθη λευτεριάς



Ως πότε λαέ μου το ζυγό θα υπομένεις
ως πότε τα βλαστάρια σου θα θρέφεις με αίμα
Ως πότε λαέ μου το σβέρκο θα γέρνεις
ως πότε τις γενιές θα μπολιάζεις με ψέμα


Σε τούτο τον τόπο για να φανούν χελιδόνια
στις πλαγιές σου Πενταδάκτυλε άσε την άνοιξη να φωλιάσει
Στην πατρίδα ετούτη για να μοσχοβολήσει ομόνοια
άνθη λευτεριάς ας γίνουμε αδέρφια, ας σμιλέψουμε την πλάση


Θε να γίνουμε γιασεμιά στα συντρίμμια
κι ας ριζώνουμε πάνω στη στάχτη
Θε να γίνουμε λεμονανθοί στα ερείπια
κι ας μας ποτίζουνε μόνο με δάκρυ
Θε να γίνουμε ρόδα στην άμμο
κι ας μας δέρνει με μανία το κύμα
Θε να σηκώσουμε τη γροθιά από χάμω
να τσακίσουμε τη μαύρη μας μοίρα


Τους καρπούς των ανθέων που θηλάζουν οι μάνες
πάψε λαέ μου στο γιαλό να σκορπίζεις
Πριν ο ήλιος να σβήσει, πριν σιγήσουν οι καμπάνες
αρχίνα λαέ μου την τύχη σου να ορίζεις


Λάμπρος Στεφάνου, Ιούνιος 2010

Δεν υπάρχουν σχόλια: